حق بر اصلاح و درمان در نظام عدالت کیفری مطالعه تطبیقی ایران و سوئد

چکیده مقاله

مسئله پژوهش تمرکز حقوق کیفری بر بازپروری و درمان محکومان و فاصله محسوس میان اصول بین المللی و وضعیت عملی اجرای آنها در ایران در مقایسه با تجربه نهادینه شده سوئد است پرسش کلیدی این است که تا چه اندازه ساختارهای تقنینی و اجرایی هر دو نظام امکان تحقق حق اصلاح و درمان را فراهم می آورند و فرض می شود که در حالی که سوئد با نظامی یکپارچه برنامه های مبتنی بر شواهد و پیوستگی مراقبت پس از آزادی موفقیت نسبی در کاهش تکرار جرم دارد، ایران از محدودیت های منابع، کمبود تخصص و ضعف هماهنگی میان نهادها رنج می برد روش پژوهش تطبیقی تحلیلی است که بر تحلیل متون حقوقی داخلی و بین المللی، آیین نامه ها، گزارش های سازمان های مرتبط و داده های جرم شناختی تکیه دارد نتایج نشان می دهد که سوئد با طراحی فرد محور برنامه های درمانی از جمله مداخلات شناختی رفتاری، تخصیص بودجه های هدفمند و نظام ارزیابی کارآیی بالاتری در فرآیند بازپروری دارد؛ در مقابل در ایران علی رغم وجود ظرفیت های قانونی و نهادهای ذی ربط، مشکلاتی مانند تراکم کیفری، کمبود امکانات تخصصی و قطعیت نداشتن پیوست های درمانی مانع تحقق کامل اهداف اصلاحی شده اند نتیجه گیری پیشنهادگرانه بر تقویت سیاست گذاری مبتنی بر شواهد، تخصیص بودجه هدفمند، آموزش نیروی انسانی و ارتقای همکاری بین بخشی برای افزایش اثربخشی بازپروری تاکید دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مبینا جعفران

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه علامه طباطبائی دانشکده حقوق و علوم سیاسی، تهران، ایران

مبینا جعفران

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه علامه طباطبائی دانشکده حقوق و علوم سیاسی، تهران، ایران

�عفران، مبینا،1405،حق بر اصلاح و درمان در نظام عدالت کیفری مطالعه تطبیقی ایران و سوئد،دوازدهمین کنفرانس بین المللی فق ، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی فق ، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴20 خرداد 1405 · مشهد