چکیده مقاله
پیشرفت های چشمگیر در فناوری هوش مصنوعی، نظام های حقوقی سنتی را با چالش های نوظهوری در حوزه مسئولیت مدنی مواجه کرده است ویژگی هایی مانند یادگیری ماشینی، تصمیم گیری خودمختار، و فقدان دخالت مستقیم انسانی در عملکرد سامانه های هوشمند، انتساب تقصیر و تشخیص مباشر یا مسبب را دشوار ساخته اند در حقوق ایران، چارچوب های موجود نظیر مواد ۱، ۳۲۸ و ۳۳۱ قانون مدنی و قواعد فقهی از جمله «من اتلف» و «لاضرر»، توان پوشش دهی کامل به این تحولات فناورانه را ندارند و قانون گذاری خاصی در این حوزه صورت نگرفته است در این مقاله، با رویکرد تطبیقی، الگوهای حقوقی کشورهای دارای نظام های رومی ژرمنی مانند آلمان و فرانسه، و نظام های کامن لا مانند ایالات متحده و انگلستان، مورد تحلیل قرار گرفته است حقوق آلمان با پذیرش مسئولیت مبتنی بر خطر و قانون گذاری خاص در حوزه خودروهای خودران، رویکردی نظام مند ارائه داده است در مقابل، حقوق ایالات متحده و انگلستان بیشتر به مسئولیت طراحی، تولید و استفاده تکیه کرده اند مطالعه تطبیقی نشان می دهد که استفاده از نظریه مسئولیت ترکیبی، پذیرش بیمه های فناورانه، و ایجاد چارچوب تقنینی ویژه در ایران ضروری است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�شکنی، مصطفی،1404،بررسی مسئولیت مدنی ناشی از عملکرد هوش مصنوعی در حقوق ایران با رویکرد تطبیقی به نظام های حقوقی رومی-ژرمنی و کامن لا،دومین همایش بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، حقوق، علوم انسانی و کارآفرین�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، حقوق، علوم انسانی و کارآفرینی28 بهمن 1404