چکیده مقاله
دو نگرش کلی در آثار مربوط به تعلیم و تربیت اسلامی بیشتر نمایان است یکی نگرش فیلسوفانی که با تاثیرپذیری از فلسفه یونان مسائل عمده تعلیم و تربیت را ارائه دهند مانند ابن سینا، ابوعلی مسکویه، خواجه نصیرالدین طوسی دیگری عالمانی که منابع معرفی خود را بیشتر از قرآن و سنت گرفته و نگرش دینی به مسائل تعلیم و تربیت دارند مانند ابن سحنون، غزالی، ابن جماعه، شهید ثانی در این جا مسائل عمده تعلیم و تربیت از جمله اهداف تعلیم و تربیت، مراحل تعلیم و تربیت، شیوه تعلیم و تربیت، مواد آموزشی و ویژگیهای معلم از دیدگاه فیلسوف نامداری چون ابوعلی سینا مورد بررسی قرار می گیرد به طور کلی اصول تربیت از دیدگاه ابن سینا شامل خودشناسی که پایه و اصل در تربیت است، رعایت تفاوت های فردی و تنظیم برنامه بر اساس مراحل می باشد در مورد آموزش گروهی او معتقداست که آموزش فردی، آمیخته با مشکلات و نارسایی هایی است و آموزش باید گروهی و اجتماعی باشد و در انتخاب معلم و دوست، شایسته است که مربی کودک عاقل، متدین و آگاه به تربیت اخلاقی باشد و از بعد انسان شناسی، ابن سینا همانند فارابی و دیگر حکمای اسلام به تجرید، اصالت روح، بقای آن پس از مرگ، رابطه متقابل جسم و جان و تقسیم بندی قوای انسانی معتقد است او کمال خاص انسانی را کمال عقل نظری و انسان را مدنی بالطبع می داند و روش این مقاله به صورت توصیفی کتابخانه ای می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ورشیدی، فاطمه و قاسمی، فاطمه و کاظمی، سجاد،1404،آثار تربیت اعتقادی از دیدگاه ابن سینا،نهمین کنفرانس ملی پژوهش های سازمان و مدیریت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس ملی پژوهش های سازمان و مدیریت30 اردیبهشت 1404 · تهران