چکیده مقاله
رفتاردرمانی دیالکتیکی یکی از مهمترین رویکردهای درمانی است که بی ثباتی عاطفی و تکانشگری را هدف قرار داده و بهبودیزیادی را باعث شده است هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش گروهی رفتاردرمانی دیالکتیک بر تعارضات زناشوییزنان شاغل شهر اصفهان، بود جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان شاغل شهر اصفهان در سال ۱۴۰۲ بود نمونه اینپژوهش شامل ۴۰ نفر از زنان شاغل اصفهان بود که به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش هر گروه ۲۰ نفر گماردهشدند برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ی تعارضات زناشویی ثنایی ذاکر و براتی ۱۳۸۷ استفاده شد برای آزمودنی های گروهآزمایش، ۱۰ جلسه ۲ ساعته و با استفاده از پروتکل درمانی فروزتی و همکاران ۲۰۰۷ برگزار شد تجزیه وتحلیل داده ها با استفادهاز تحلیل کوواریانس و با نرم افزار Spss نسخه ۲۴ انجام شد نتایج پژوهش نشان داد که آموزش گروهی رفتاردرمانی دیالکتیک بر تعارضات زناشویی کاهش همکاری، واکنش های هیجانی، جلب حمایت فرزند، رابطه فردی و رابطه خانوادگی زنان شاغل شهراصفهان اثربخش است P
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فاطمی، فاطمه سادات و مافی، مهوش و کیانی، قمر،1402،اثربخشی آموزش گروهی رفتاردرمانی دیالکتیک بر تعارضات زناشویی زنان شاغل شهر اصفهان،سومین کنفرانس بین المللی و چهارمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روانشناسی و حسابداری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی و چهارمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روانشناسی و حسابداری30 شهریور 1402 · تهران