چکیده مقاله
زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر تعییین اثر بخشی زوج درمانی بر احساس پیوستگی و صمیمیت زناشویی بود روش: این پژوهشاز نظر هدف کاربردی و از نظر اجرا شبه آزمایشی بود و در آن گروه آزمایش وجود داشت در این طرح آزمودنی ها به صورت دردسترس انتخاب شده و در دو گروه به صورت تصادفی جایگزین شدند، در این پژوهش، گروه آزمایش در معرض متغیر مستقل زوجدرمانی هیجان مدار قرار گرفتند اما گروه گواه هیچ نوع درمانی دریافت نکردند جامعه آماری: جامعه آماری این پژوهش شامل زنانمتاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهرستان خرم آباد در سال ۱۴۰۱ ۱۴۰۲ بود حجم نمونه:از بین زنان متاهل مراجعه کننده داوطلب شرکت در گروه آزمایشی، با توجه به ملاک های انتخاب از قبیل گذشتن حداقل یک سال از ازدواج آنها، شرکت مستمر زوجدر جلسات و نداشتن اعتیاد و سو مصرف مواد، ۴۰ زوج انتخاب و از میان آن ها ۲۰ زوج در گروه آزمایش و ۲۰ زوج دیگر در گروهگواه به صورت تصادفی جایگزین شدند اجرای پژوهش این گونه بود که ۴۰ زوج انتخاب و از میان آنان، ۲۰ زوج در گروه آزمایش و۲۰ زوج دیگر در گروه گواه به صورت تصادفی انتخاب شدند و گروه و گروه آزمایش در ۸ جلسه دو ساعته در هفته تحت زوج درمانیقرار گرفتند ابزار گرد آوری داده ها:پرسشنامه صمیمیت زناشویی توسط باگاروزی ۲۰۰۱ تهیه و تنظیم شده است، فرم کوتاهمقیاس احساس پیوستگی توسط آنتونوسکی ۱۹۹۳ ساخته شده است، پرسشنامه راهبردهای مقابله ای ۱۹۹۹ یافته ها: بین دوگروه پژوهش در ترکیب خطی متغیر های احساس پیوستگی، صمیمیت زناشویی در مرحله پس آزمون تفاوت معنادای وجود دارد F=۴ ۷۰, P
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یداربخت، فروزان و محمدیان، زینب،1402،اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر احساس پیوستگی و صمیمیت زناشویی،سومین کنفرانس بین المللی و چهارمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روانشناسی و حسابداری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی و چهارمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روانشناسی و حسابداری30 شهریور 1402 · تهران