رتبه بندی چالش های یادگیرندگان در بهسازی مجازی منابع انسانی (مورد مطالعه: معلمان شهرستان دامغان)

چکیده مقاله

آموزش مجازی به دلیل مزایایی از قبیل انعطاف پذیری زمانی و مکانی، یکی از ابزارهای مناسب برای آموزش کارکنان در سازمان ها و محیط کار محسوب می شود اما، تحقق این مزایا و استفاده بهینه از ظرفیت های آموزش مجازی مستلزم شناسایی و رفع موانع فراروی بکارگیری آن است از این رو پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبه بندی موانع مدرسان در آموزش و بهسازی مجازی منابع انسانی و با شیوه پیمایش انجام شده است جامعه آماری پژوهش، کلیه معلمان شهرستان دامغان ۷۲۰ نفر در مقطع متوسطه و ۳۵۰ نفر در مقطع ابتدایی بود که حداقل در یک دوره آموزش بصورت مجازی شرکت کرده بودند و تعداد ۴۳۰ نفر از آنان مرد و زن در هر دو مقطع بعنوان نمونه بر اساس نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند ابزار پژوهش پرسشنامه ای محقق ساخته بود که روایی آن توسط اساتید متخصص، تایید گردید و پایایی آن نیز با محاسبه آلفای کرونباخ ۰ ۹۳% تایید گردید داده های حاصل با استفاده از شاخص های آمار توصیفی میانگین، انحراف معیار و آمار استنباطی آزمون t تک نمونه ای و آزمون فریدمن تجزیه و تحلیل شدند نتایج نشان دادند که مهمترین موانع بکارگیری آموزش مجازی در آموزش و بهسازی منابع انسانی در سطح مدرسان به ترتیب مربوط به موانع زیرساختی فنی با میانگین رتبه ای ۱۰/۳ و موانع آموزشی با میانگین رتبه ای ۳۹/۲ است پیرو نتایج این تحقیق، موانع اخلاقی و فرهنگی اجتماعی برای بکارگیری آموزش مجازی در آموزش و بهسازی منابع انسانی معلمان شهرستان دامغان از کمترین میزان اولویت و اهمیت برخوردارند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

معصومه حقیری

آموزگار ابتدایی، دانش آموخته دانشگاه پیام نور مرکز دامغان رشته علوم تربیتی گرایش برنامه ریزی درسی

مهرانه حقیری

آموزگار ابتدایی ، دانش آموخته روان شناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان

�قیری، معصومه و حقیری، مهرانه،1401،رتبه بندی چالش های یادگیرندگان در بهسازی مجازی منابع انسانی (مورد مطالعه: معلمان شهرستان دامغان)،نهمین کنفرانس ملی آموزش و توسعه سرمایه انسانی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس ملی آموزش و توسعه سرمایه انسانی9 خرداد 1401 · تهران