چکیده مقاله
تغییر اقلیم به عنوان یکی از مهمترین چالش های پیش روی کیفیت هوا به ویژه در مناطق خشک و نیمه خشک مستعد وقوع پدیده گردوغبار، شناخته می شود در این پژوهش تغییرات آینده غلظت ذرات معلق با قطر کمتر از ۱۰ میکرون PM۱۰ در شهر اهواز تحت سناریوهای اقلیمی مبتنی بر فاز ششم پروژه مقایسه مدل های جفت شده CMIP۶ مورد بررسی قرار گرفت بدین منظور از داده های اقلیمی تاریخی دوره ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۴ و داده های مشاهده ای PM۱۰ طی سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۲ به عنوان خط پایه استفاده شد متغیرهای اقلیمی آینده با بهره گیری از مدل LARS WG نسخه ۶٫۰ و خروجی های مدل MIROC۶ تحت سه مسیر اجتماعی اقتصادی مشترک SSP۲ ۴ ۵، SSP۱ ۲ ۶ و SSP۳ ۷ ۰ به صورت آماری ریزمقیاس نمایی شدند به منظور پیش بینی غلظت PM۱۰ در بازه زمانی ۲۰۲۳ تا ۲۰۴۲، یک شبکه عصبی خودرگرسیو غیرخطی با ورودی های برونزا ANN NARX بر پایه متغیرهای دما، بارش و تابش خورشیدی توسعه یافت نتایج نشان داد که غلظت PM۱۰ در تمامی سناریوها روند افزایشی دارد؛ به طوری که بیشترین افزایش مربوط به سناریوی پرانتشار SSP۳ ۷ ۰ و ماه های گرم سال بود علاوه بر این تحلیل حساسیت بیانگر آن بود که بیشینه دما بیشترین سهم را در تغییرات غلظت PM۱۰ دارد یافته های این پژوهش بر ضرورت اتخاذ رویکردهای پیش دستانه در مدیریت کیفیت هوا و تدوین سیاست های سازگاری با تغییر اقلیم تاکید می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�الع پور، نسترن و طهماسبی بیرگانی، یاسر و جعفر زاده، نعمت اله و گودرزی، غلامرضا،1404،مدلسازی تغییرات غلظت PM۱۰ در آینده تحت سناریوهای اقلیمی،کنفرانس بین المللی مدیریت آلودگی هوا،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک25 بهمن 1404 · تهران