چکیده مقاله
افزایش چشمگیر تولید و مصرف پلاستیک در دهه های اخیر منجر به انباشت گسترده پسماندهای پلاستیکی و بروز مشکلات جدی زیست محیطی شده است بازیافت مکانیکی پلاستیک ها با محدودیت هایی نظیر هزینه بالا، نیاز به جداسازی دقیق و افت کیفیت محصول مواجه است در این میان بازیافت شیمیایی و به ویژه فناوری پیرولیز به عنوان روشی پایدار و کارآمد برای مدیریت پسماندهای پلاستیکی مطرح شده است پیرولیز فرآیندی ترموشیمیایی است که در غیاب اکسیژن و در دماهای بالا، پلیمرهای زنجیره بلند را به محصولات ارزشمندی نظیر روغن، گاز و زغال تبدیل می کند در این پژوهش، اصول و انواع فرآیند پیرولیز، پارامترهای عملیاتی موثر شامل دما، نوع راکتور، زمان ماند، نرخ گرمایش، فشار و نقش کاتالیزورها بررسی شده است همچنین قابلیت پیرولیز انواع پلاستیک ها از جمله PET، PS، MALDE، HDPE و پلاستیک های مخلوط مورد ارزیابی قرار گرفته و بازده و کیفیت محصولات حاصل مقایسه شده است نتایج مطالعات نشان می دهد که روغن حاصل از پیرولیز پلاستیک دارای ارزش حرارتی بالا حدود ۴۵ MJ/kg و خواصی نزدیک به سوخت دیزل بوده و می تواند به صورت مستقیم یا پس از بهبود، در کاربردهای انرژی و موتورهای احتراقی مورد استفاده قرار گیرد در مجموع پیرولیز به عنوان فناوری موثر در تبدیل ضایعات پلاستیکی به سوخت نقش مهمی در کاهش آلودگی محیط زیست، بازیابی منابع و توسعه اقتصاد چرخشی ایفا می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مختارزاده، حامد و قبادیان، برات،1404،مروری بر فناوریهای تولید سوخت از ضایعات پلاستیکی با استفاده از فناوری پیرولیز،کنفرانس بین المللی مدیریت آلودگی هوا،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک25 بهمن 1404 · تهران