چکیده مقاله
با رشد تقاضای سفر و افزایش تراکم در شبکه های حمل ونقل شهری، بررسی نقش فناوری های نوظهور مانند وسایل نقلیه خودران مورد توجه قرار گرفته است اگرچه در سال های اخیر تاثیر حضور خودروهای شخصی خودران بر شرایط جریان ترافیک بررسی شده، اما پیامدهای آن ها بر حمل ونقل همگانی و به ویژه اتوبوس ها کمتر بررسی شده است در این پژوهش، با اتخاذ یک رویکرد کلان نگر، اثر حضور خودروهای خودران و اتوبوس های خودران بر زمان سفر و قابلیت اطمینان آن در یک شبکه ی حمل ونقل شهری بررسی شده است برای این منظور، دو سناریو در شبکه ی سوفالز تحت نرخ های مختلف نفوذ خودروهای خودران و در شرایط متفاوت تقاضای سفر تعریف شد: در سناریوی نخست، اتوبوس ها به صورت معمولی و با راننده فعالیت می کنند و در سناریوی دوم، تمامی اتوبوس ها به صورت خودران و بدون راننده شبیه سازی شده اند نتایج نشان می دهد که با افزایش نفوذ خودروهای خودران، عملکرد شبکه بهبود پیدا می کند بیشترین کاهش زمان سفر برای خودروهای شخصی و اتوبوس ها به ترتیب ۵۰ و ۳۹ درصد بوده است همچنین، بیشترین بهبود قابلیت اطمینان زمان سفر برای خودروهای شخصی و اتوبوس ها به ترتیب ۷۱ و ۶۶ درصد بود این یافته ها بیانگر آن است که ترکیب خودروهای خودران و اتوبوس های خودران می تواند موجب بهبود کارایی و قابلیت اطمینان شبکه های حمل ونقل شهری شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وکلی، دنیا و مصباح، محمود و رافعی، محمدرضا و شیخی، امید و سمیع، مریم،1404،ارزیابی اثر خودروهای خودران بر زمان سفر و قابلیت اطمینان جریان وسایل نقلیه شخصی و اتوبوس ها،بیستمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش ملی و اولین همایش بین المللی مدیریت مقصد گردشگری: (اقتصاد دریا)25 بهمن 1404 · بابلسر