چکیده مقاله
این مقاله به واکاوی تحول پارادایمی از حکمرانی اداری سنتی به حکمرانی الگوریتمی و ضرورت بازطراحی بنیادین نظام حقوق عمومی برای تضمین تاب آوری در عصر هوش مصنوعی می پردازد اگرچه به کارگیری سیستم های خودکار نویدبخش ارتقای کارایی، سرعت و شخصی سازی خدمات عمومی است، اما هم زمان چالش های حقوقی و اخلاقی عمیقی از جمله ابهام در زنجیره پاسخگویی، پدیده «جعبه سیاه» عدم شفافیت ، سوگیری های سیستمی و تهدید حریم خصوصی شهروندان را پدید آورده است پژوهش حاضر با روشی تحلیلی تطبیقی، ضمن نقد ناکارآمدی رویکردهای سنتی و ایستا در مواجهه با شتاب فناوری، بر لزوم گذار به «شفافیت معنادار» و ایجاد سازوکارهای «نظارت پیشینی» تاکید می کند در این راستا، مفاهیمی همچون ارزیابی تاثیر الگوریتمی AIA ، حق دریافت توضیح و انصاف الگوریتمی مورد بررسی قرار گرفته اند یافته های مقاله با استناد به مطالعات موردی جهانی نشان می دهد که برای حفظ حاکمیت قانون، باید چارچوبی «توانمندساز» طراحی کرد که شامل ثبت عمومی الگوریتم ها و تضمین «مداخله انسانی معنادار» در تصمیمات حساس باشد در نهایت، مقاله نتیجه می گیرد که تاب آوری نظام اداری در گرو هم تکاملی قانون و فناوری است تا علاوه بر بهره مندی از نوآوری، از حقوق بنیادین شهروندان در برابر اقتدار تکنولوژیک صیانت شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نصرتی، فواد،1404،از حکمرانی اداری سنتی به حکمرانی الگوریتمی: بازطراحی نظام حقوق عمومی برای تضمین تاب آوری در عصر هوش مصنوعی،ششمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی ارزش های تمدنی ایرانی اسلامی18 بهمن 1404 · همدان