چکیده مقاله
آدم ربایی از شدیدترین جرایم علیه آزادی تن و امنیت فردی به شمار می آید و نه تنها با سلب خودمختاری و کرامت انسانی بزه دیده همراه است بلکه احساس ناامنی عمیقی را در سطح خانواده و جامعه برمی انگیزد این جرم، به دلیل ماهیت خشونت آمیز و اغلب سازمان یافته، خود می تواند مقدمه ارتکاب جرایم دیگری همچون اخاذی، ضرب و جرح، آزار جنسی و حتی قتل باشد و به همین علت در اغلب نظام های حقوقی، از جمله حقوق کیفری ایران، در زمره جرایم مشدد با مجازات های سنگین طبقه بندی شده است در چنین بستری، تحلیل صرفا قانونی و شکلی از آدم ربایی برای فهم همه ابعاد آن کافی نیست و لازم است در کنار عناصر حقوقی، به پیامدهای روان شناختی و زمینه های فردی و اجتماعی آن نیز پرداخته شود پژوهش حاضر با عنوان ابعاد کیفری و روانشناختی آدم ربایی در پی آن است که، از یک سو به تبیین ارکان سه گانه جرم عنصر قانونی، مادی و معنوی در حقوق کیفری ایران و بررسی انواع و درجات مجازات های مقرر برای آدم ربایی ساده و مشدد بپردازد و از سوی دیگر آثار و پیامدهای روانشناختی این جرم را بر بزه دیدگان، خانواده های آنان و محیط اجتماعی پیرامونشان واکاوی کند در ادامه پیشنهادهایی کاربردی برای قانون گذار، دستگاه قضایی، نهادهای مسئول در حوزه حمایت از بزه دیدگان و نیز متخصصان سلامت روان ارائه می گردد تا ضمن تقویت حمایت کیفری از آزادی تن و امنیت روانی شهروندان، زمینه کاهش وقوع جرم آدم ربایی و تخفیف آثار زیانبار آن بر فرد و جامعه فراهم آید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سین میرزائی، معصومه و بمانیان، عرفان،1404،بررسی ابعاد کیفری و روانشناختی آدم ربایی در نظام حقوقی ایران،ششمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی ارزش های تمدنی ایرانی اسلامی18 بهمن 1404 · همدان