چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی رابطه بین رشته تحصیلی با اشتغال دانش آموختگان مقطع کارشناسی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران در فاصله سال های ۱۳۷۸ ۱۳۸۰ بود این پژوهش از نظر نوع، توصیفی پیمایشی و از نظر روش از نوع همبستگی است جامعه آماری ۹۴۰ نفر شامل همه دانش آموختگان دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران در شش رشته آموزش کودکان استثنایی، تکنولوژی آموزشی، روانشناسی بالینی، کتابداری و اطلاع رسانی، مدیریت و برنامه ریزی آموزشی و مشاوره بود که طی سال های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۷ دانش آموخته شده بودند حجم نمونه از طریق فرمول کوکران ۱۶۳ نفر تعیین و به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن با نظر استادان و کارشناسان تایید و پایایی آن نیز از طریق آزمون بازآزمایی ۰/۹۸ سنجیده شد داده ها با استفاده از آزمون خیدو، یومان ویتنی، ویلکاکسون و تی تجزیه و تحلیل شدند نتایج پژوهش نشان داد که بین رشته تحصیلی اشتغال و تناسب شغلی ارتباط معناداری وجود دارد؛ بدین معنا که در رشته هایی مثل روانشناسی بالینی، مشاوره، کتابداری و کودکان استثنایی وضعیت اشتغال و تناسب شغلی بهتر از رشته های دیگر است اما در خصوص رشته هایی مثل تکنولوژی آموزشی و مدیریت آموزشی وضعیت اشتغال و تناسب شغلی نامطلوب است رابطه بین میانگین تحصیلی و نوع اشتغال با رشته تحصیلی معنادار نبود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فضلی، فاطمه سادات و مظلوم، نرگس،1400،بررسی رابطه بین رشته تحصیلی با وضعیت اشتغال دانش آموختگان دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران،چهارمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش31 خرداد 1401 · تهران