چکیده مقاله
عصر حاضر، عصر آینده پژوهی است و مدیریت آینده یکی از راهبردهای اساسی برای اداره جامعه بشری به حساب می آید توجه به مهارت های ادراکی و توسعه آن از جمله راه های دستیابی به این مهم می باشد اصطلاح آینده پژوهی ازدوواژه آینده وپژوهش برگرفته شده است دراین رویکردتحقیقی،محقق ومرجع یامتقاضی تحول، مشکلی راشناسایی می کندودرجهت حل این مشکل به اقدامی دست می زند سپس اثرات این اقدام را موردبررسی قرارمی دهد متاسفانه در ارتباط با آینده پژوهی در کشور باید به این نکته اعتراف کرد که علی رغم تلاش های صورت گرفته کماکان نشانی از فعالیت های هماهنگ، مدبرانه، سازمان یافته و یا سازمان دهنده برای ساختن آینده ای در شان حقیقی و استعداد واقعی کشور وجود ندارد برنامه های توسعه پنج ساله کشور با تبیین سیاست ها و اهداف کلان، نهایتا منجر به انجام پروژه های خاصی می شوند که بدون ارتباط با اهداف و سیاستگذاری کلان، اهداف کمی خاصی را دنبال می کنند این موضوع به گرایش پروژه محوری در دستگاه های اجرایی بر می گردد که بی ارتباط با ضعف بینش مدیریتی در دستگاه های اجرایی و همچنین تلاش مدیران برای ارائه آمار و ارقام کمی از گزارش عملکرد دوره های ناپایدار مدیریتی خود نیست ناپایداری دوره های مدیریتی در اکثر اوقات، مدیران را متمایل به انجام برنامه های زودبازده و کوتاه مدت نموده و از اعمال سیاست های کلان و بلندمدت در دستگاه اجرایی تحت مدیریت اجتناب می نمایند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فرج زاده دهکردی، کبری،1404،بررسی تاثیر و نقش آینده پژوهی در آموزش و یادگیری،ششمین کنفرانس ملی واولین کنفرانس بین المللی راهکارهای توسعه وترویج آموزش علوم درایران،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی واولین کنفرانس بین المللی راهکارهای توسعه وترویج آموزش علوم درایران24 بهمن 1404 · اصفهان