چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین ویژگی های فردی شامل انگیزه پیشرفت، خودپنداره تحصیلی و خودکارآمدی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر و دختر مقطع متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی۱۴۰۳ ۱۴۰۴ بود حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان، ۳۸۴ نفر برآورد گردید که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای نسبتی انتخاب شدند ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس، پرسشنامه خودپنداره تحصیلی چن و تامپسون، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر و همکاران و همچنین میانگین نمرات ترم گذشته دانش آموزان به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی بود داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند نتایج نشان داد که بین همه مولفه های ویژگی های فردی با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که سه متغیر پیش بین در مجموع ۴۲ درصد از واریانس پیشرفت تحصیلی را تبیین می کنند در این میان، خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت به ترتیب بیشترین سهم را در پیش بینی پیشرفت تحصیلی داشتند بر اساس یافته ها، ویژگی های فردی نقش تعیین کننده ای در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارند تقویت خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت از طریق مداخلات آموزشی و روانشناختی می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ل علی، مهوش السادات،1404،بررسی رابطه ویژگی های فردی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان،ششمین کنفرانس ملی واولین کنفرانس بین المللی راهکارهای توسعه وترویج آموزش علوم درایران،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی واولین کنفرانس بین المللی راهکارهای توسعه وترویج آموزش علوم درایران24 بهمن 1404 · اصفهان