اثربخشی درمان تعهد و پذیرش مبتنی بر شفقت بر میزان افسردگی و اضطراب کودکان سوگوار

چکیده مقاله

زمینه و هدف: امروزه میزان شیوع افسردگی در میان کودکان و نوجوانان افزایش یافته است؛ به طوری که شروع مشکلات افسردگی در کودکان با افزایش عود، افزایش شدت و زمان بیماری و عوارض بیشتر نسبت به بزرگسالان همراه است این کودکان ممکن است دجار اختلال سلوک، سوء مصرف مواد یا الکل، رفتارهای ضد اجتماعی، اقدام به خودکشی یا خودکشی موفق شوند پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان تعهد و پذیرش مبتنی بر شفقت بر میزان افسردگی و اضطراب کودکان سوگوار انجام شده است روش بررسی: پژوهش حاضر، از نوع پژوهش های نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و با استفاده از انتخاب آزمودنی ها در گروه های آزمایش و کنترل بود جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کودکان سوگوار 6 تا 12 سال در شهر کرج بود بدین منظور، نمونه ای متشکل از 30 نفر از کودکان دارای علائم سوگوار در منطقه یک شهر کرج به صورت نمونه گیری هدفمند، انتخاب شدند روش جمع آوری داده ها به صورت میدانی بود ابزارهای جمع آوری داده ها نیز شامل پرسشنامه افسردگی کودکان کواکس و بک 1977 ، پرسشنامه اضطراب آشکار کودکان رینولدر و ریچموند 1978 بود داده ها به وسیله تحلیل کوریانس تجزیه و تحلیل شدند یافته ها: یافته های فوق نشان می دهد پس از تعدیل نمرات پیش آزمون در گروه های کنترل و آزمایش، اثرمعنی دار عامل، بین آزمودنی های گروه در متغیر اصلی پژوهش افسردگی وجود داشت p=0/000; F=42/133 به بیانی دیگر تفاوت میان گروه ها در پس آزمون افسردگی و اضطراب، از لحاظ آماری معنادار است و این امر بیانگر این است که رویکرد درمانی پذیرش و تعهد مبتنی بر شفقت در کاهش نمره افسردگی، اضطراب اثربخش بوده است نتیجه گیری: نتایج نشان داد که درمان تعهد و پذیرش مبتنی بر شفقت بر میزان افسردگی و اضطراب کودکان سوگوار شهر کرج موثر است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

الهه خلیلی

کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران

مهدیه عزیزی

دانشجو دکتری، روانشناس عمومی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران

محسن سعیدمنش

دکتری، علوم اعصاب شناختی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران

�لیلی، الهه و عزیزی، مهدیه و سعیدمنش، محسن،1398،اثربخشی درمان تعهد و پذیرش مبتنی بر شفقت بر میزان افسردگی و اضطراب کودکان سوگوار،پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره وعلوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره وعلوم تربیتی22 اسفند 1398