چکیده مقاله
مراجعه همجنسگرایان به مراکز مشاوره ای غیر قابل انکار است، اما اینکه دلیل رجوع چه می باشد و چارچوب نظری و عملیمتخصصان بهداشت روان با این مراجعان در ایران چگونه میباشد، سوال هایی است که هدف این پژوهش را مشخص می کند این پژوهش به روش پدیدارشناسی با مشارکت 15 همجنسگرای مرد در تهران با میانگین سنی 23 9 ، از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته به این یافته ها رسید که 93 % مشارکت کنندگان برای تغییر گرایش خود اقدام کرده اما تنها 53 % به متخصصرجوع کرده بودند که بنظرشان، مشاوران چارچوب عملی صحیحی در این زمینه به کار نبستند همچنین 25 % مشاوران،همجنسگرایی را طبیعی و 75 % آن را اختلال می دانستند نتیجه اینکه نه تنها اغلب مشارکت کنندگان مسیر اشتباهی برایتغییر گرایش اتخاذ کردند، بلکه گویا متخصصان نیز رویکرد تخصصی بومی سازی شده ای به کارنبستند که نتیجه هردو، بیثمری و سردرگمی برای مراجع و مشاور است لذا به نظر می رسد تا زمانی که متخصصان ایرانی به یک نقطه نظر مشترک دراین زمینه نرسند و از طریق رویکرد بومی سازی شده به این مسئله نگاه نکنند، نه تنها رضایت مراجعان افزایش نمی یابد بلکههیچ خدمت روانشناختی مفیدی مورد توجه این مراجعان نخواهد بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بلی، سیدجلیل،1398،بررسی نظرات مراجعان مرد با گرایش به همجنس به امر مشاوره در ایران و کاربست عملی و نظری مشاوران درمورد همجنسگرایی،پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره وعلوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره وعلوم تربیتی22 اسفند 1398