اثربخشی طرحواره درمانی بر اجتناب تجربی و ترس از ارزیابی منفی در افراد دارای اختلال اضطراب اجتماعی

چکیده مقاله

هدف: هدف از پژوهش حاضر اثربخشی طرحواره درمانی بر اجتناب تجربی و ترس از ارزیابی منفی در بیماراندارای اختلال اضطراب اجتماعی می باشد روش: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه گواه بود ابزار مورداستفاده پرسشنامه ترس از ارزیابی منفی ، پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابرک ۱۹۹۶ ، پرسشنامه استاندارد اجتناب تجربی و جامعه آماری افرادی که دارای اختلال اضطراب اجتماعی مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر ساری که تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزما یش طرحواره درمانی ۱۵نفر و گروه گواه ۱۵نفر تقسیم بندی شدند گروه آزمایش تحت مداخله بسته آموزشی پروتکل طرحواره درمانی بر پایه ی درمان شناختی رفتاری طراحی شده است یانگ ، ۲۰۰۳ طرح درمان در چارچوب ۱۰ جلسه تدوین شد و به صورت یک جلسه در هفته و زمان هر جلسه ۲ ساعت اجرا گردید یافته ها: دادهها با استفاده از تحلیل واریانس تجزیه وتحلیل شد نتایج نشان م ی دهد که مداخله درمانی بر هر دو متغیر اجتناب تجربی و ترس از ارزیابی منفی در سطح خطای ۵ درصد اثر معناداری داشته است میزان اندازه اثر این مداخله نیز بر ترس از ارزیابی منفی با میزان ۶۸ درصد بیش از اجتناب تجربی با میزان ۴۳ درصد برآورد شده است نتیجه گیری : با توجه به نتایج می توان بیان کرد که طرحواره درمانی بر اجتناب تجربی و ترس از ارزیابی منفی در بیماران دارای اختلال اضطراب اجتماعی اثربخش می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شیدا بازوند

گروه روانشناسی بالینی، واحد بهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بهشهر، ایران

�ازوند، شیدا،1403،اثربخشی طرحواره درمانی بر اجتناب تجربی و ترس از ارزیابی منفی در افراد دارای اختلال اضطراب اجتماعی،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403