اثر بخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر اجتناب تجربهای نوجوانان دارای اختلال اضطراب فراگیر

چکیده مقاله

اصلی ترین ویژگی اختلال اضطراب فراگیر عامل نگرانی ناشی از اجتناب های تجربه ها می باشد، لذا با استفاده از درمان شناختی و محتوای شناختی جلسات درمانی و رفتاری و تغییر ادراکی بیماران سبک پردازش آنها تغییر می کند پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر اجتناب تجربه های نوجوانان دارای اختلال اضطراب فراگیر انجام گرفت این پژوهش به شیوه ی نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل ۱۵۰ نوجوان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به ۵ کلینیک مشاوره و روانشناختی در سال ۱۴۰۳ در شهر تهران بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۴۰ نوجوان به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی جایگزین در دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و کنترل ۲۰ نفر گمارده شدند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اجتناب تجربه ای و اختلال اضطراب فراگیر GADQ اسپیتزر و همکاران ۲۰۰۶ ، بود برای تحلیل داده ها از آزمون آماری تحلیل کوواریانس تک متغیری ANOVA استفاده شده است یافته ها نشان داد که آموزش درمان شناختی رفتاری در کاهش اجتناب تجربه ها در نوجوانان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر در شهر تهران موثر بوده است بنابراین پیشنهاد می شود درمان شناختی رفتاری برای افزایش توانایی افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در مواجهه با چالش ها و موقعیت های دشوار زندگی استفاده شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سپیده رضایی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود

�ضایی، سپیده،1404،اثر بخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر اجتناب تجربهای نوجوانان دارای اختلال اضطراب فراگیر،بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی20 فروردین 1404 · تهران