اثر بخشی واقعیت درمانی بر امید به زندگی و کیفیت زندگی بازنشستگان سالمند

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر اثر بخشی واقعیت درمانی بر امید به زندگی و کیفیت زندگی بازنشستگان سالمند بود روش این پژوهش نیمه تجربی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل است جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان سالمند بازنشسته ساکن شهر مشهد در سال ۱۳۹۳ می باشند که تعداد د ۴۰ نفر از زنان بازنشسته سالمند آموزش و پرورش که با ۳۰ سال سابقه خدمت معلمی بازنشسته شده و سن بالای ۶۵ سال داشته اند به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و گروه کنترل ۲۰ نفر تقسیم شدند ابزار پژوهش پرسشنامه امید به زندگی میلر ۱۹۸۸ و کیفیت زندگی ۳۶ SF مورد استفاده قرار گرفت برای تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد یافته ها: نتایج نشان داد آموزش واقعیت درمانی بر افزایش امید به زندگی و کیفیت زندگی بازنشستگان سالمند تاثیر گذار بوده است نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که آموزش واقعیت درمانی می تواند بعنوان یک روش موثر و قابل قبول در حل مشکلات بازنشستگان سالمند ایرانی موثر باشد و سهم بسزایی در افزایش امید به زندگی و کیفیت زندگی آنان داشته باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

راحله طهرانچی

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام ایران

�هرانچی، راحله،1404،اثر بخشی واقعیت درمانی بر امید به زندگی و کیفیت زندگی بازنشستگان سالمند،بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی20 فروردین 1404 · تهران