اثربخشی رواندرمانی مثبت نگر بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رواندرمانی مثبت نگر بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس انجام شد روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون و گروه کنترل بود جامعه آماری پژوهش شامل تمامی بیماران زن و مرد مبتلا به اماس مراجعه کننده به انجمن ام اس شهر تهران در شش ماه اول سال ۱۴۰۳ بودند از بین آنها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و گروه گواه ۱۵ نفر، گمارده شدند افراد گروه آزمایش به مدت ۶ جلسه ۹۰ دقیقه ای هفته ای دوبار به صورت گروهی برنامه رواندرمانی مثبت نگر را دریافت کردند؛ گروه کنترل به مدت دو ماه در لیست انتظار قرار گرفت جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه کیفیت زندگی ویر و شربور، ۱۹۹۲ ، استفاده شد داده های پژوهش با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره، تحلیل شد یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که با کنترل اثر پیشآزمون، بین میانگین نمرات پس آزمون افراد گروه های آزمایش و کنترل در متغیر و مولفه های کیفیت زندگی شامل، عملکرد جسمی، عملکرد اجتماعی، ایفای نقش هیجانی، سلامت روانی، سرزندگی و سلامت عمومی ، تفاوت معناداری وجود داشت؛ اما در مولفه های ایفای نقش جسمی و درد بدنی، تفاوت معناداری مشاهده نشد در مجموع، با توجه به نتایج این پژوهش می توان گفت که رواندرمانی مثبت نگر می تواند بر ارتقاء کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس، اثربخش باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سارا سپهوند

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب

�پهوند، سارا،1404،اثربخشی رواندرمانی مثبت نگر بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس،بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی20 فروردین 1404 · تهران