تاثیر تروما و کودکی پر خطر بر بزهکاری بزرگسالان:رابطه سواستفاره،بی توجهی وخشونت خانوادگی با جرم در آینده

چکیده مقاله

تجارب نامطلوب دوران کودکی و تروما، از جمله سوءاستفاده جسمی، جنسی و عاطفی، بی توجهی والدین و قرار گرفتن در معرض خشونت خانوادگی، به عنوان عوامل کلیدی در شکل گیری رفتارهای پرخطر و بزهکاری در بزرگسالی شناخته می شوند مرور پژوهش های دهه اخیر نشان می دهد که این تجارب با ایجاد اختلالات هیجانی و شناختی، مشکلات در تنظیم هیجان و کنترل تکانه و یادگیری الگوهای خشونت آمیز، مسیر رشد سالم کودک را تحت تاثیر قرار می دهند شواهد همچنین بیانگر نقش تعدیل کننده عوامل محیطی مانند فقر، هم نشینی با همسالان بزهکار و مصرف مواد در تشدید پیامدهای منفی تروما است این مطالعه به روش مرور سیستماتیک و تحلیلی انجام شده است و پژوهش های داخلی و بین المللی منتشرشده در دهه اخیر را بررسی و تحلیل کرده است تا روندها، شکاف ها و شواهد موجود در رابطه بین تروماهای کودکی و بزهکاری بزرگسالی شناسایی شود داده ها از پایگاه های علمی معتبر جمع آوری شده و نتایج با تمرکز بر سازوکارهای روان شناختی، اجتماعی و تاثیر مداخلات زودهنگام تحلیل شده اند مطالعات داخلی، از جمله اسکندری ۱۴۰۳ ، بر اهمیت مداخلات زودهنگام، حمایت های روانی و اجتماعی و طراحی برنامه های چندسطحی برای کودک، خانواده و محیط اجتماعی تاکید دارند این مداخلات نه تنها اثرات منفی تروما را کاهش می دهند، بلکه رشد هیجانی، اجتماعی و تاب آوری کودک را بهبود می بخشند پژوهش های آینده باید با رویکرد بین رشته ای و طولی، اثر بخشی این برنامه ها را ارزیابی کنند و ابزارهای شناسایی دقیق کودکان پرخطر را توسعه دهند نتایج این مرور می تواند چارچوبی علمی برای سیاست گذاری اجتماعی، برنامه ریزی پیشگیرانه و مداخلات بالینی در حوزه سلامت روان کودکان فراهم کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نگین جلیل نژاد

دانشجوی ارشد روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب

پریسا کریمی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران

شیدا بازوند

ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهشهر

فاطمه ذبیحی

کارشناسی مشاوره غیرانتفاعی حکمت رضوی

�لیل نژاد، نگین و کریمی، پریسا و بازوند، شیدا و ذبیحی، فاطمه،1404،تاثیر تروما و کودکی پر خطر بر بزهکاری بزرگسالان:رابطه سواستفاره،بی توجهی وخشونت خانوادگی با جرم در آینده،بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی30 آبان 1404