مکانیابی و بهینه سازی مراکز ستاد مبارزه با بحران با استفاده از حداقل کردن مسافت( مطالعه موردی شهر تهران)

چکیده مقاله

کمک رسانی به بازماندگان و مصدومان حوادث غیر مترقبه و همچنین بحران های پیش بینی نشده و نیز تامین نیازهای اولیه آنها از جمله دغدغه های مسئولین کشورهای توسعه یافته و در حال رشد است به این منظور مراکزی در مناطق مختلف برای مبارزه با بحران ساخته می شوند تعداد این مراکز محل قرار گیری آنها امکانات آنها و از جمله فاکتورهای مهم تصمیم گیری هستند در این مقاله سعی می کنیم با بهینه سازی مسافت بین مراکز جمعیتی و مبارزه با بحران و همچنین زمان مورد نیاز برای دسترسی به آنها راهکاری برای حل این مسائل ارائه کنیم در ابتدا و در مدل اولیه با فرض های ساده کننده مساله را حل می کنیم در مدل دوم فرض ساده کننده ی نا محدودبودن ظرفیت مراکز را حذف و در مدل سوم افزایش یا کاهش تعداد این مراکز را با توجه به بودجه تخصیص داده شده بررسی کرده و همچنین به تحلیل ریسک آن می پردازیم بدین ترتیب به سوالاتی که ممکن است در تصمیم گیریهای بعدی بوجود بیایند پاسخ می دهیم

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

امیرعباس رصافی

دکترای حمل و نقل استادیار دانشگاه بین المللی امام خمینی گروه عمران

محمد مهدی حاجی زمانی

دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی حمل و نقل دانشگاه بین المللی امام خمینی

�صافی، امیرعباس و حاجی زمانی، محمد مهدی،1388،مکانیابی و بهینه سازی مراکز ستاد مبارزه با بحران با استفاده از حداقل کردن مسافت( مطالعه موردی شهر تهران)،نهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران5 اردیبهشت 1388 · تهران