چکیده مقاله
یادگیری پایدار به عنوان یکی از اهداف اصلی آموزش وپرورش معاصر، مستلزم به کارگیری روش هایی است که فراتر از انتقال دانش عمل کرده و به پرورش توانایی تفکر، کاربرد و تداوم یادگیری در زندگی واقعی بینجامند مسئله ی اصلی پژوهش حاضر بررسی این است که آیا برنامه ریزی درسی تلفیقی می تواند موجب ارتقای یادگیری پایدار در میان دانش آموزان گردد هدف اصلی، تبیین تاثیر الگوی تلفیقی بر پایداری یادگیری و تحلیل روابط آن با مولفه هایی همچون یادگیری معنادار، انگیزش درونی و انتقال یادگیری بوده است پژوهش به روش توصیفی تحلیلی اجرا شد جامعه ی آماری شامل دانش آموزان پایه هشتم یکی از مدارس متوسطه شهر اصفهان بود که ۱۲۰ نفر از آنان با روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد با ضریب آلفای کرونباخ ۰/۸۹ بود یافته ها نشان داد میان متغیرهای برنامه درسی تلفیقی و یادگیری پایدار رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد r=۰ ۶۷، p
کلیدواژهها
نویسندگان
پروانه گلشادی نیا
کارشناسی زبان انگلیسی
بی بی خوربار کزیی
کاردانی آموزش ابتدایی
فرزانه آهویی
کارشناسی علوم تربیتی گرایش مدیریت و برنامه ریزی
وحیده آهویی
کارشناسی آموزش ابتدایی
شیوه ارجاع
گلشادی نیا، پروانه و کزیی، بی بی خوربار و آهویی، فرزانه و آهویی، وحیده،1403،اثر برنامه ریزی درسی تلفیقی بر یادگیری پایدار (Sustainable Learning)،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه