چکیده مقاله
در عصری که زندگی کم تحرک به اپیدمی خاموش قرن تبدیل شده است، مفهوم «سواد بدنی» Physical Literacy فراتر از توانایی های حرکتی صرف، به عنوان کلید سلامت مادام العمر شناخته می شود همزمان، ظهور هوش مصنوعی AI افق های جدیدی را در شخصی سازی آموزش گشوده است این پژوهش با رویکردی خلاقانه و آینده پژوهانه، به بررسی تقاطع هوش مصنوعی و ارتقای سواد بدنی دانش آموزان می پردازد هدف اصلی، گذار از آموزش های ورزشی سنتی و یکسان ساز به اکوسیستم های یادگیری هوشمند، تعاملی و لذت بخش است روش پژوهش، توصیفی تحلیلی با رویکرد ترکیبی از مرور ادبیات و طراحی مفهومی است یافته ها منجر به ارائه مدل مفهومی «نئوکینتیک» Neo Kinetic شد که در آن هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان «مربی همراه هوشمند» عمل می کند این مدل شامل چهار رکن اصلی است: پایش زیستی بلادرنگ، واقعیت توسعه یافته XR برای شبیه سازی مهارت، گیمیفیکیشن مبتنی بر داده، و تحلیل پیش بینی کننده انگیزش نتایج نشان می دهد که ادغام هوشمندانه این فناوری ها می تواند موانع روانی حرکتی را کاهش داده، اعتمادبه نفس جسمانی را افزایش دهد و سواد بدنی را از یک درس مدرسه ای به یک سبک زندگی دیجیتال فیزیکی تبدیل کند در پایان، چالش های اخلاقی نظیر حریم خصوصی داده های_biometric و شکاف دیجیتال مورد بحث قرار گرفته و نقشه راهی برای پیاده سازی در مدارس ایران ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میرسلیمانی، محمد حسین و ورمقانی، سمیه و صادقی، فائزه،1404،هوش مصنوعی و کیفیت بخشی سواد بدنی دانش آموزان،پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی11 مرداد 1404 · همدان