چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر خودکنترلی نوجوانان دارای اختلال کژتنظیمی خلق ایذایی شهرکرمانشاه بود روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و پیگیری و گروه کنترل بود جامعه آماری شامل نوجوانان پسر بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۱ در شهر کرمانشاه مشغول به تحصیل بودند نمونه پژوهش شامل ۳۹ نفر ۱۹ نفر گروهآزمایش و ۲۰ نفر گروه کنترل بودند که با روش نمونه گیری دردسترس، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترلگمارده شدند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه خودگزارشی اختلال کژتنظیمی خلق ایذایی بودجریدا و همکاران ۲۰۲۲ ، پرسشنامهخودکنترلی تانجی ۲۰۰۴ و مصاحبه بالینی نوزبام ۲۰۱۳ بود گروه آزمایش ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای هفته ای دو جلسه تحت رفتاردرمانی دیالکتیکی قرار گرفتند و گروه کنترل، آموزشی دریافت نکرد در پایان جلسات پس آزمون و در نهایت بعد از ۳ ماه پیگیری به عمل آمد تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس تک متغیره انجام شد نتایج نشان داد که رفتار درمانی دیالکتیکی برخودکنترلی در مراحل پس آزمون و پیگیری تاثیر معنی دار داشته است نتایج این مطالعه اطلاعات ارزشمندی را در ارتباط با رفتاردرمانی دیالکتیکی فراهم میکند و روانشناسان و مشاوران می توانند برای افزایش خودکنترلی در نوجوانان دارای اختلال کژتنظیمیخلق ایذایی از این درمان استفاده کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
علی احمدیان
دکتری تخصصی روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
حدیث آشناه
کارشناسی ارشد علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
آزیتا پیمان
گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، مرکز اسلام آباد غرب، کرمانشاه، ایران
میترا مرادی
کارشناسی الهیات، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
فریبا مرادی
کارشناسی مدرسه علمیه امام حسین ع قصرشیرین
شیوه ارجاع
�حمدیان، علی و آشناه، حدیث و پیمان، آزیتا و مرادی، میترا و مرادی، فریبا،1403،مداخله ای در خودکنترلی نوجوانان دارای اختلال کژتنظیمی خلق ایذایی (DMDD): اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT)،نهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش31 خرداد 1403 · تهران