طبیعت در اشعار ابوالقاسم الشابی

چکیده مقاله

ابوالقاسم شابی شاعرطبیعت است واشعاری که او درباره طبیعت سروده است به نوعی بیانگراحوالات درونی انسان به ویژه حالات درونی خود شاعر است که دیدگاه های فلسفی او را دراین زمینه به طور کامل مشاهده کرد اشعار او که برگرفته ازمکتب رمانتیک است،انسان را به ماوراء زندگی سوق می دهد واین نوع زندگی رابا پناه گرفتن دردامن پاک طبیعت متصور می شود ،زیرا هرگاه انسان به طبیعت پناه می برد گویی به اصل خویش باز گشته است ودر آنجاست که انسان به آرامش می رسد طبیعت گرایی دراشعارشابی به اوج خود می رسد وشاید اورا سرآمد شاعران طبیعت گرا پیرو مکتب رمانتیک درعصر معاصر عرب دانست،که مظاهر طبیعت راباتصاویر آن بااستادی تمام به کار گرفته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کیانوش ظهرابی فرد

کارشناسی ارشدزبان وادبیات عرب،پردیس فارابی دانشگاه تهران،دبیرآموزش وپرورش لرستان،ایران

ویدا اسفندیاری

کارشناس الهیات،دانشگاه شهید چمران اهواز،دبیرآموزش وپرورش لرستان،ایران

�هرابی فرد، کیانوش و اسفندیاری، ویدا،1394،طبیعت در اشعار ابوالقاسم الشابی،اولین کنفرانس علمی پژوهشی راهکارهای توسعه وترویج آموزش علوم در ایران،گله دار

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس علمی پژوهشی راهکارهای توسعه وترویج آموزش علوم در ایران16 بهمن 1394 · گله دار