بررسی اثربخشی طرحواره درمانی برناگویی هیجانی بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر

چکیده مقاله

اصلی ترین مالک اختلال اضطراب فراگیر عامل نگرانی و مشکلات تنظیم هیجانی می باشد، لذا با استفاده از طرحواره درمانی و کارروی طرحوارهای ناسازگار بیماران و تغییر ادراکی بیماران سبک پردازش آنها تغییر می کند پژوهش حاضر با هدف تعیین بررسی اثربخشی طرحواره درمانی برناگویی هیجانی بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر انجام شد این پژوهش به شیوه ی نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل ۱۵۰ بیمار دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به ۵ کلینیک مشاوره و روانشناختی در سال ۱۴۰۳ در شهر مشهد بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۴۰ بیمار به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی جایگزین در دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و کنترل۲۰ نفر گمارده شدند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های آلکسی تیمیا تورنتو ۲۰ بگبی و همکاران، ۱۹۹۴ پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر GADQ اسپیتزر و همکاران ۲۰۰۶ ، بود برای تحلیل داده ها از آزمون آماری تحلیل کوواریانس تک متغیری MANCOVA استفاده شده است یافته ها نشان داد که طرحواره درمانی در کاهش و کنترل ناگویی هیجانی بیماران دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر در شهر مشهد موثر بوده است بنابراین پیشنهاد می شود طرحواره درمانی برای افزایش توانایی افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در مواجهه با چالش ها و موقعیت های دشوار زندگی استفاده شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ستاره جعفری آنی

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشمر

�عفری آنی، ستاره،1404،بررسی اثربخشی طرحواره درمانی برناگویی هیجانی بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر،بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی20 فروردین 1404 · تهران