چکیده مقاله
هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین آموزش الکترونیکی با کاهش اضطراب،درگیری تحصیلی و بهبود یادگیری دانش آمورزان ابتدایی منطقه ۵ شهر تهران بود این پژوهش از نظر هدف کاربردی بوده و از نظر روش توصیفی همبستگی می باشد جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آمورزان دختر ابتدایی منطقه ۵ شهر تهران با تعداد ۱۹۷۰ نفر دانش آموز بود حجم نمونه با تعداد ۳۲۰ نفر دانش آموز دختر انتخاب گردید ابزارگردآوری داده ها در پژوهش حاضر با دو روش انجام پذیرفت گردآوردی داده های نظری که با مراجعه به اسناد بالا دستی، کتب، مقالات معتبر چاپ شده و پایان نامه های دفاع شده گردآوری گردید گردآوری داده های میدانی بوسیله ی پرسشنامه استاندارد درگیری تحصیلی ریو و تسنگ ۲۰۱۱ برای سنجش متغیر درگیری تحصیلی، پرسشنامه استاندارد بهبود یادگیری دیوید کلب ۲۰۰۵ برای سنجش متغیر بهبود یادگیری، پرسشنامه استاندارد آموزش الکترونیکی واتکین و همکاران ۲۰۰۴ برای سنجش متغیر آموزش الکترونیکی و پرسشنامه استاندارد اضطراب کلاس درس CAM برای سنجش اضطراب در پژوهش حاضر به کار برده شددر این پژوهش جهت تجزیه و تحلیل با در نظر داشتن عنوان، در بخش آمار توصیفی از جدول توزیع فراوانی، درصد فراوانی، درصد فراوانی تجمعی و میانگین و در بخش آمار استنباطی از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و نرم افزاری آماری spss ورژن۲۳ استفاده شد نتیجه نهایی چنین بود که بین آموزش الکترونیکی با کاهش اضطراب،درگیری تحصیلی و بهبود یادگیری دانش آمورزان ابتدایی منطقه ۵ شهر تهران رابطه معنادار وجود دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وشنی زاده، علی و ابراهیم پور، نسرین،1404،رابطه آموزش الکترونیکی با کاهش اضطراب،درگیری تحصیلی و بهبود یادگیری دانش آمورزان ابتدایی،بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی20 فروردین 1404 · تهران