چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان خودارزشمندی و رفتارهای پرخطر در نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ سال شهر تهران در سال ۱۴۰۳ انجام شده است این پژوهش از نوع همبستگی است که در آن متغیر مستقل، خودارزشمندی و متغیر وابسته، رفتارهای پرخطر نوجوانان مورد بررسی قرار گرفته اند برای جمعآوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد استفاده شده است: پرسشنامه خطرپذیری نوجوانان که شامل ۳۸ سوال و پرسشنامه احساس خودارزشمندی با ۲۶ گویه است جامعه آماری این پژوهش نوجوانان شهر تهران بوده و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۴۰۱ نفر انتخاب شده است خودارزشمندی به احساس فرد از ارزش و شایستگی خود اشاره دارد، نتایج نشان میدهند که بین خودارزشمندی و رفتارهای پرخطر رابطه منفی و معناداری وجود دارد به عبارتی خودارزشمندی پایین می تواند با افزایش گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان مانند مصرف مواد مخدر و رفتارهای جنسی پرخطر مرتبط باشد نوجوانانی که احساس خودارزشمندی باالتری دارند، گرایش کمتری به رفتارهای پرخطر نشان میدهند همچنین تفاوت معناداری میان رفتارهای پرخطر در پسران و دختران وجود دارد این یافته ها می تواند به عنوان مبنایی برای برنامه های پیشگیرانه در کاهش رفتارهای پرخطر در نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وشنی، محدثه و محمودیان، آیدا و قاسمی نیاسر، ریحانه و بهاءالدینی، حمیده،1404،رابطه خودارزشمندی با رفتارهای پرخطر در نوجوانان،بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی20 فروردین 1404 · تهران