پیشبینی افکار خودکشی دانشجویان براساس سبکهای حل تعارض و تحمل پریشانی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف پیشبینی افکار خودکشی دانشجویان براساس سبکهای حل تعارض و تحمل پریشانی انجام شد روش این تحقیق توصیفی و همبستگی می باشد جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز در سال ۱۴۰۳ بودند که براساس فرمول تاباخنیک و فیدل ۲۰۰۷ ۹۸ نفر به صورت دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند ابزار گرداوری داده ها در این تحقیق پرسشنامههای سبک های حل تعارض بین فردی رحیم ۱۹۸۳ ،افکار خودکشی آرون بک ۱۹۶۱ و تحمل پریشانی سیمونز و گاهر ۲۰۰۵ میباشد در نهایت به منظور بررسی روابط از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان استفاده شده است نتایج این تحقیق نشان داده است که سبکهای حل تعارض و تحمل پریشانی ۳۹ درصد از از تغییرات افکار خودکشی دانشجویان را پیش بینی میکنند و سبکهای تعارض بین فردی یکپارچگ ی ۲۲/۰ ، اجتناب کننده ۳۰/۰ و تحمل پریشانی ۳۹/۰ قادر به پیشبینی افکار خودکشی دانشجویان میباشد نتایج این تحقیق نشان داده است که سبکهای حل تعارض و تحمل پریشان ی بر افکار خودکشی دانشجویان تاثیر معنی داری دارند بنابراین با تقویت و آموزش سبکهای حل تعارض و تحمل پریشان ی می توان افکار خودکشی را کاهش داد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه نکوهی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

معصومه یزدان پناه

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

افسانه صادقی

دانش آموخته کارشناسی روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی ره شهر ری

نکوهی، فاطمه و یزدان پناه، معصومه و صادقی، افسانه،1404،پیشبینی افکار خودکشی دانشجویان براساس سبکهای حل تعارض و تحمل پریشانی،بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی20 فروردین 1404 · تهران