چکیده مقاله
حکمرانی خوب به عنوان یکی از مفاهیم محوری در ادبیات توسعه و مدیریت عمومی، طی سه دهه اخیر توجه گسترده ای را در محافل علمی و بین المللی به خود معطوف ساخته است با وجود تاکیدات مکرر در اسناد بالادستی و سیاست های کلی نظام بر استقرار حکمرانی مطلوب، نظام اداری ایران همچنان با موانع جدی در پیاده سازی این مفهوم روبه روست شواهد نشان می دهد که مشکلات ساختاری، فرهنگی و رفتاری نه تنها تداوم یافته اند، بلکه در برخی زمینه ها تشدید نیز شده اند مقاله حاضر با بهره گیری از رویکرد ساختاری رفتاری، به واکاوی موانع پیاده سازی حکمرانی خوب در نظام اداری ایران می پردازد بر اساس یافته های این پژوهش، موانع ساختاری شامل تمرکزگرایی افراطی، پیچیدگی و ابهام قوانین، ناکارآمدی دیوان سالاری، فقدان شایسته سالاری و ضعف سازوکارهای نظارتی است در مقابل، موانع رفتاری شامل فرهنگ سازمانی مبتنی بر سکوت و انفعال، روابط خویشاوندی و پارتی بازی، فساد اداری، ضعف پاسخگویی و مشارکت محدود شهروندان می شود این دو دسته از موانع در تعامل متقابل با یکدیگر قرار دارند و ساختارهای معیوب، رفتارهای ناسالم را تقویت می کنند و رفتارهای ناسالم نیز به تداوم و بازتولید ساختارهای معیوب می انجامند در پایان، راهبردهایی برای رفع این موانع ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یگی، سعید و نورزایی، یونس و شیرزایی دلیر، فائزه و براهویی، سعیده و خادم آستانه، امیرمحسن،1405،واکاوی موانع پیاده سازی حکمرانی خوب در نظام اداری ایران با رویکرد ساختاری-رفتاری،هفتمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری17 مرداد 1405 · همدان