نقش آفرینی و قصه گویی در تعمیق یادگیری تاریخ: رویکردی نوین برای دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی با تاکید بر توسعه تفکر تاریخی و هویت فرهنگی

چکیده مقاله

آموزش تاریخ در مقطع ابتدایی، با چالش های اساسی در جذب مشارکت فعال، حفظ اطلاعات و توسعه درک عمیق در دانش آموزان مواجه است رویکردهای سنتی غالبا به حفظ وقایع بدون ایجاد ارتباط معنایی منجر شده و زمینه لازم برای پرورش تفکر انتقادی و همدلی تاریخی را فراهم نمی آورند این مقاله با هدف بررسی نقش نقش آفرینی و قصه گویی به عنوان دو رویکرد آموزشی نوین، در تعمیق یادگیری تاریخ، افزایش علاقه، و توسعه تفکر تاریخی و هویت فرهنگی در دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی تدوین شده است این روش ها با ریشه های عمیق در نظریه های روانشناسی یادگیری نظیر سازنده گرایی پیاژه و ویگوتسکی ، یادگیری اجتماعی بندورا و نظریه طرح واره، یادگیری را از حالتی منفعل به فرآیندی پویا، معنادار و لذت بخش تبدیل می کنند نقش آفرینی از طریق ایجاد تجربه های حسی، تقویت همدلی و توانایی درک دیدگاه های مختلف، به دانش آموزان امکان می دهد تا خود را در بستر رویدادهای تاریخی قرار دهند در همین حال، قصه گویی با سازماندهی اطلاعات پیچیده در روایت های جذاب و قابل فهم، به بهبود حافظه، تقویت تفکر انتقادی و فهم ارتباطات علی معلولی کمک شایانی می کند این مقاله ضمن مرور مبانی نظری و پیشینه پژوهش های مرتبط، راهکارهای عملی و قابل اجرا برای به کارگیری و تلفیق اثربخش این دو روش در کلاس درس تاریخ پایه پنجم را ارائه می دهد در پایان، پیشنهاداتی برای پژوهش های آتی در حوزه های مرتبط، توانمندسازی معلمان از طریق کارگاه های تخصصی و تولید محتوای آموزشی مکمل، جهت بهبود کیفیت آموزش تاریخ و پرورش شهروندانی آگاه و مسئولیت پذیر مطرح گردیده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نیلوفر طهماسبی زاده

آموزش و پرورش ناحیه ۳ قم

امیرحسین طهماسبی زاده

آموزش و پرورش ناحیه ۲ قم

�هماسبی زاده، نیلوفر و طهماسبی زاده، امیرحسین،1404،نقش آفرینی و قصه گویی در تعمیق یادگیری تاریخ: رویکردی نوین برای دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی با تاکید بر توسعه تفکر تاریخی و هویت فرهنگی،بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی24 مرداد 1404 · تهران