چکیده مقاله
اختلال نقص توجه/بیش فعالی ADHD ، یکی از شایع ترین اختلالات عصبی رشدی در دوران کودکی است که با الگوهای مداوم بی توجهی، بیش فعالی، و تکانشگری مشخص می شود این اختلال می تواند تاثیرات منفی قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی، و سلامت روانی کودکان داشته باشد در کنار مداخلات دارویی، مداخلات رفتاری به عنوان خط اول درمان و موثرترین رویکرد غیردارویی برای مدیریت علائم ADHD شناخته شده اند این مقاله به تحلیل و بررسی جامع اثربخشی مداخلات رفتاری در کودکان بیش فعال می پردازد مداخلات رفتاری شامل طیف وسیعی از استراتژی ها و تکنیک ها هستند که با هدف تغییر الگوهای رفتاری نامطلوب و تقویت رفتارهای مثبت در کودکان و همچنین آموزش مهارت های فرزندپروری به والدین طراحی شده اند یافته های پژوهشی نشان می دهد که مداخلات رفتاری، به ویژه زمانی که به صورت جامع و سیستماتیک شامل آموزش والدین، مداخلات کلاسی، و آموزش مهارت های اجتماعی به کودک اجرا شوند، می توانند به طور قابل توجهی علائم اصلی ADHD را کاهش داده، عملکرد تحصیلی را بهبود بخشیده، و روابط اجتماعی کودکان را ارتقاء دهند این مقاله با مرور مبانی نظری مرتبط با اختلال ADHD و رویکردهای رفتاری درمانی، و بررسی شواهد تجربی از مطالعات داخلی و خارجی، بر ضرورت کاربرد این مداخلات و ادغام آن ها در برنامه های درمانی جامع برای کودکان بیش فعال تاکید کرده و راهکارهایی را برای والدین، معلمان، و متخصصان سلامت روان ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�الحیان پور، حسن و حزابی زاده، ختام و رهبری، مریم و نوابان، حمیده،1403،بررسی اثربخشی مداخلات رفتاری در کودکان بیش فعال،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه