چکیده مقاله
نابرابری های آموزشی یکی از مهم ترین چالش های جوامع معاصر است که تاثیرات گسترده ای بر عدالت اجتماعی، توسعه اقتصادی و کیفیت زندگی افراد دارد با پیشرفت فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، فرصت های جدیدی برای بهبود دسترسی به آموزش و کاهش شکاف های موجود در این حوزه فراهم شده است هوش مصنوعی قادر است فرآیند یادگیری را شخصی سازی کرده، محتوای آموزشی را متناسب با نیازها و ویژگی های هر دانش آموز تنظیم نماید و از این طریق کیفیت آموزش را برای گروه های مختلف افزایش دهد این فناوری همچنین می تواند موانع جغرافیایی، زبانی و اقتصادی را کاهش داده و امکان دسترسی به منابع آموزشی باکیفیت را برای همه فراهم آورد با وجود ظرفیت های بالقوه هوش مصنوعی، بهره گیری از آن در نظام های آموزشی با چالش هایی نیز مواجه است که اگر به درستی مدیریت نشوند، ممکن است موجب تعمیق نابرابری ها شوند محدودیت در دسترسی به زیرساخت های فناوری، نبود آموزش و آمادگی کافی معلمان و دانش آموزان، نگرانی های مربوط به حفظ حریم خصوصی داده ها و مشکلات اخلاقی مرتبط با الگوریتم های هوشمند از مهم ترین موانع این مسیر به شمار می روند بنابراین، تحقق کامل ظرفیت های هوش مصنوعی مستلزم رویکردی جامع است که هم ابعاد فنی و هم انسانی، فرهنگی و اخلاقی را در نظر بگیرد هوش مصنوعی باید به عنوان بخشی از راهکارهای جامع عدالت آموزشی دیده شود و تنها در صورت تعامل متوازن بین فناوری، نیروی انسانی و سیاست های کلان می توان به هدف کاهش نابرابری های آموزشی دست یافت پیشنهاد می شود پژوهش های آینده به بررسی تجربیات عملی و تدوین چارچوب های اجرایی برای استفاده عادلانه از هوش مصنوعی در آموزش بپردازند تا ضمن ارتقای کیفیت یادگیری، تضمین کننده دسترسی برابر برای تمامی دانش آموزان باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
محبوبه رادیوی
کارشناسی زبان و ادبیات فارسی، آموزش و پرورش استان خوزستان، ایذه
فاطمه موسوی دره کتی
کارشناسی زبان و ادبیات فارسی، آموزش و پرورش استان خوزستان، ایذه
شیوه ارجاع
�ادیوی، محبوبه و موسوی دره کتی، فاطمه،1403،بررسی ظرفیت هوش مصنوعی در کاهش نابرابری های آموزشی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه