چکیده مقاله
نظام آموزشی در دهه های اخیر با چالشی اساسی در مواجهه با تنوع شخصیتی، فرهنگی و روانی دانش آموزان روبه رو شده و ضرورت گذار از رویکردهای کلی نگر و یکسان ساز به سوی روش های فردمحور و متناسب با ویژگی های منحصر به فرد هر دانش آموز بیش از پیش احساس می شود معلم به عنوان عنصر کلیدی در فرآیند آموزش، نقشی بنیادین در کشف استعدادها، جهت دهی علایق، و ایجاد بستر رشد شخصیت دانش آموزان دارد از طریق تعامل موثر، استفاده از روش های تدریس فعال، بهره گیری از ارزیابی های تکوینی و شناخت دقیق تفاوت های فردی، معلمان می توانند نه تنها یادگیری را اثربخش تر سازند، بلکه رشد همه جانبه روانی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان را نیز تسهیل کنند آموزش فردمحور در گرو درک صحیح معلم از ویژگی های منحصربه فرد دانش آموزان است؛ ویژگی هایی که تنها از طریق مشاهده هدفمند، گفت وگو، ارائه بازخورد، و به کارگیری ابزارهای سنجش روان شناختی قابل شناسایی اند توجه به علایق و استعدادهای دانش آموز، انگیزش درونی او را افزایش داده و مشارکت فعال تری در فرایند یادگیری ایجاد می کند از سوی دیگر، هنگامی که دانش آموز در فضای مدرسه فرصت می یابد تا توانمندی های درونی خود را تجربه و تقویت کند، هویتی مستقل، خلاق و مسئول پذیر در او شکل می گیرد چون کمبود زمان، تراکم کلاس ها، نبود آموزش حرفه ای کافی برای معلمان و سلطه فرهنگ امتحان محور، مانع از تحقق کامل آموزش فردمحور در مدارس می شوند با این حال، راهکارهایی نظیر اصلاح برنامه درسی، توانمندسازی معلمان از طریق دوره های تخصصی، و بازنگری در نظام ارزشیابی می تواند بسترهای مناسبی برای تحقق این رویکرد فراهم آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
لیموچی، زیبا و نیسی مدحجی، آمنه و شهنی، پونه و آقاجری، لاله،1403،بررسی نقش معلم در پرورش فردمحور شخصیت دانش آموزان با تاکید بر شناسایی استعدادها و علایق فردی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه