چکیده مقاله
در کلاس های پرتراکم، استفاده از سیستم های پاداش فردی یا گروهی می تواند ابزاری موثر برای افزایش انگیزه و بهبود رفتار دانش آموزان باشد پاداش های فردی بر عملکرد شخصی تمرکز دارند و با تقدیر از تک تک دانش آموزان، احساس مسئولیت شخصی را تقویت می کنند این روش برای دانش آموزانی که به دنبال تشخیص فردی هستند، انگیزه بخش است اما ممکن است در کلاس های شلوغ، اجرای آن زمان بر باشد یا رقابت ناسالم ایجاد کند در مقابل، پاداش های گروهی بر همکاری تیمی تاکید دارند و با پیوند دادن موفقیت افراد به عملکرد جمعی، روحیه مشارکت را افزایش می دهند این روش مدیریت کلاس را تسهیل می کند و برای محیط های پرجمعیت کارآمدتر است، زیرا فشار نظارت بر تک تک افراد را کاهش می دهد با این حال، پاداش گروهی ممکن است برای دانش آموزان مستقل یا پیشرو کمتر انگیزه بخش باشد، چرا که احساس می کنند تلاش آن ها در گروه گم می شود همچنین، اگر طراحی سیستم ناعادلانه باشد، ممکن است برخی اعضا به دلیل عملکرد ضعیف هم تیمی ها دلسرد شوند در مقایسه، پاداش فردی انعطاف پذیری بیشتری دارد اما نیاز به نظارت دقیق تر دارد ترکیب هر دو روش مانند پاداش گروهی با تشویق های فردی درون تیم می تواند تعادل مناسبی ایجاد کند در کلاس های شلوغ، پاداش گروهی معمولا راهکار عملی تری است، اما باید با معیارهای شفاف و نظارت بر مشارکت واقعی اعضا همراه باشد تا از بی عدالتی جلوگیری شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قربانزاده، جامد و غریب زاده، مهدیه و عبدالهی، سهاب و دلایی میلان، ناصر،1403،مقایسه روش های پاداش فردی و گروهی در ایجاد انگیزه در دانش آموزان کلاس های پرتراکم،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه