چکیده مقاله
پدیدار شدن ابزارهای هوش مصنوعی مولد GenAI ، نظیر مدل های زبانی بزرگ، پارادایم های سنتی آموزش و یادگیری را با چالشی بی سابقه مواجه کرده است این فناوری نه تنها ابزاری برای تسهیل یادگیری، بلکه عاملی دگرگون ساز در ساختار شناختی و اجتماعی کلاس درس محسوب می شود مقاله حاضر با اتخاذ رویکرد آینده پژوهی، به تحلیل تحولات پیش روی نظام آموزش و پرورش در عصر تسلط هوش مصنوعی می پردازد هدف این پژوهش، فراتر از توصیف تغییرات تکنولوژیک، واکاوی پیامدهای پداگوژیک، تغییر نقش های تربیتی و بازتعریف صلاحیت های حرفه ای معلمان در تعامل با الگوریتم های هوشمند است با بهره گیری از منابع علمی به روز، این تحلیل نشان می دهد که نظام آموزش و پرورش در حال گذار از «مدل کارخانه ای» یادگیری متمرکز به «مدل شخصی سازی شده و مبتنی بر هم زیستی هوشمند» است یافته های تحلیلی حاکی از آن است که چالش اصلی سیاست گذاران آموزشی، نه صرفا ادغام فناوری در کلاس های درس، بلکه بازسازی زیرساخت های اخلاقی و معرفتی است که می تواند توازن میان عاملیت انسانی و قدرت محاسباتی را تضمین کند این مقاله ضمن ترسیم سناریوهای احتمالی، استدلال می کند که آینده آموزش نیازمند گذار از «سواد دیجیتال» به «تفکر انتقادی الگوریتم محور» است تا عدالت آموزشی در سایه نابرابری های تکنولوژیک محفوظ بماند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
محمد تقی آهنگریه
کارشناس عمران سازه شهرداری کلانشهر تبریز، ایران
پروانه احمدی لاوین
مربی پرورشی
معصومه انصاریان
معاون آموزشی
لیلا ویزنه زاده
مربی پرورشی
شیوه ارجاع
�نصاریان، معصومه،1405،آینده پژوهی نظام آموزش وپرورش در عصر Genrative AL،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر