ابعاد اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در آموزش وپرورش

چکیده مقاله

ورود هوش مصنوعی AI به نظام های آموزشی، نوید تحولی شگرف در شخصی سازی یادگیری، افزایش دسترسی به آموزش باکیفیت، و توانمندسازی معلمان را داده است با این حال، این فناوری نوپدید، پیش از آنکه به منبع راه حل های آموزشی تبدیل شود، خود به منبع معضلات اخلاقی پیچیده و بی سابقه ای بدل گردیده است نظام آموزشی، برخلاف بسیاری از حوزه های دیگر، با «انسان های در حال رشد»، «هویت های در حال شکل گیری» و «آینده ای نامعلوم» سروکار دارد؛ بنابراین هرگونه مداخله فناورانه در آن، نیازمند بازاندیشی عمیق اخلاقی است مقاله با این نتیجه گیری به پایان می رسد که اخلاق هوش مصنوعی در آموزش، نه یک «محدودیت» یا «دست انداز» بر سر راه پیشرفت فناوری، بلکه شرط لازم برای مشروعیت و پایداری استفاده از این فناوری است بدون توجه پیش دستانه به ابعاد اخلاقی، هوش مصنوعی نه تنها راه حل مشکلات آموزشی نیست، بلکه می تواند به عاملی برای بازتولید نابرابری ها، نقض حقوق کودکان، و تخریب رابطه تربیتی تبدیل شود این مقاله با تاکید بر اینکه «هر چیزی که از نظر فنی ممکن است، از نظر اخلاقی مجاز نیست»، بر ضرورت تدوین فوری خط مشی های اخلاقی ملی و بین المللی برای استفاده از هوش مصنوعی در آموزش تاکید می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد تقی آهنگریه

کارشناس عمران سازه شهرداری کلانشهر تبریز، ایران

منیژه حاجیلری

کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی

اسحاق اسدی

کارشناسی رشته حقوق دانشگاه پیام نور

مهدیه حضرتی ساری قیه

کارشناسی راهنمایی و مشاوره

حسین قلی نژاد

کارشناسی عمران

�سدی، اسحاق،1405،ابعاد اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در آموزش وپرورش،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر