چکیده مقاله
ورود به پایه اول ابتدایی، برای بسیاری از کودکان با اضطراب تحصیلی همراه است؛ اضطرابی که به ویژه در دروس بنیادین ریاضی و فارسی مانع یادگیری عمیق و رشد همه جانبه دانش آموزان می شود هدف از این اقدام پژوهی، کاهش اضطراب و بهبود سطح کیفی یادگیری دانش آموزان پسر پایه اول در یکی از مدارس استان تهران بود در مرحله نخست، شواهد اولیه از طریق مشاهده مستقیم رفتار کلاسی، مصاحبه با والدین و ابزارهای تشخیصی کیفی گردآوری شد سپس راهکارهایی مبتنی بر روش های تلفیقی ترکیب هنر، بازی و حرکت با آموزش و قصه گویی خلاق طراحی و اجرا گردید نتایج این مداخله، که با تکیه بر ابزارهای ارزشیابی توصیفی شامل بازخوردهای توصیفی معلم، تحلیل کارپوشه پوشه کار دانش آموزان، مشاهدات رفتاری و خودارزیابی کودکان مورد سنجش قرار گرفت، نشان داد که:۱ اضطراب تحصیلی دانش آموزان به طور معناداری کاهش یافت و نشانه های جسمانی و روانی آن لکنت، جویدن ناخن، بی قراری، ترس از اشتباه به حداقل رسید ۲ سطح کیفی یادگیری ارتقاء یافت؛ دانش آموزان مفاهیم انتزاعی ریاضی و نشانه های فارسی را عمیق تر و پایدارتر فراگرفتند ۳ مشارکت فعال و خودانگیخته در فرایند یادگیری افزایش چشمگیری یافت و فضای کلاس به محیطی شاداب، پویا و بدون ترس از ارزشیابی تبدیل شد یافته های این پژوهش گواه آن است که رویکردهای خلاقانه، تلفیقی و مبتنی بر تخیل، در هم آمیزی با فلسفه ارزشیابی کیفی توصیفی، می تواند بستری فراهم کند که در آن یادگیری نه یک تکلیف اضطراب زا، بلکه تجربه ای لذت بخش و معناگرا برای کودکان باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لحسینی، محیا سادات،1405،اقدام پژوهی کاهش اضطراب در دروس ریاضی و فارسی با استفاده از روش های تلفیقی و قصه گویی و بررسی اثربخشی آن بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر پایه اول ابتدایی استان تهران،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر