چکیده مقاله
تعامل سازنده بین معلم و دانش آموز به عنوان یکی از بنیادی ترین مولفه های محیط یادگیری موثر، نقش تعیین کننده ای در پیشرفت تحصیلی، انگیزه، بهزیستی روانشناختی و رشد اجتماعی هیجانی دانش آموزان ایفا می کند این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از مرور نظام مند ادبیات پژوهشی، به بررسی اهمیت تعامل سازنده بین معلم و دانش آموز و پیامدهای آن بر فرآیند یاددهی یادگیری می پردازد یافته های پژوهش نشان می دهد که روابط مثبت معلم دانش آموز با درگیری تحصیلی، پیشرفت تحصیلی و بهزیستی دانش آموزان ارتباط معناداری دارد یک مرور نظام مند بر روی مطالعات طولی نشان داد که کیفیت رابطه معلم دانش آموز تاثیر معناداری بر درگیری تحصیلی دارد و برای دانش آموزان با نیازهای ویژه، روابط مثبت با حمایت از درگیری رفتاری و پیشرفت تحصیلی همراه است همچنین، یک فراتحلیل جامع نشان داد که روابط مثبت و یادگیرنده محور معلم دانش آموز با پیامدهای مثبت تحصیلی و اجتماعی مرتبط است بر اساس نتایج به دست آمده، تعامل سازنده نیازمند احترام متقابل، حمایت عاطفی، ارتباط باز و رویکردی مبتنی بر مراقبت و اعتماد است این مقاله به بررسی ابعاد مختلف تعامل سازنده و راهکارهای عملی برای تقویت آن در محیط مدرسه می پردازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نیک ایین، نورافشان،1405،اهمیت تعامل سازنده بین معلم و دانش آموز،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر