چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی معیارهای نوسازی ناوگان هوایی جمهوری اسلامی ایران و ارزیابی گزینه های مختلف هواپیما اختصاص دارد و هدف اصلی آن شناسایی عواملی است که می توانند تصمیم گیری در خصوص انتخاب هواپیماهای جدید را تحت تاثیر قرار دهند و به بهبود بهره وری و توسعه صنعت حمل ونقل هوایی کشور کمک نمایند در گام نخست، معیارهای کلیدی شامل قیمت خرید، تطابق با نیازهای کشور، هزینه نگهداری، ظرفیت مسافر و برد پروازی تعیین شدند تا جنبه های اقتصادی، فنی و عملیاتی را پوشش دهند و در گام دوم، برای رتبه بندی گزینه های مختلف از روش تحلیل سلسله مراتبی AHP استفاده شد که انتخاب این روش به دلیل ارتباط مستقیم آن با مسئله، منطق پذیرفته شده و سهولت نسبی محاسبات آن صورت گرفت روش AHP به عنوان روشی برای تصمیم گیری چندمعیاره عمل می کند و با بررسی شاخص ها و گزینه های مختلف، بهترین گزینه را تعیین کرده و وزن نسبی هر کدام را مشخص می سازد و اساس آن بر مقایسه کمی و کیفی گزینه ها استوار بوده و در نهایت شاخص ها به صورت عددی میان گزینه ها مقایسه می شوند نتایج نهایی نشان داد که در میان گزینه های موردبررسی، بوئینگ ۷۴۷ ۲۰۰، ایرباس ۳۱۰ A و مک دانل داگلاس ۸۰MD به ترتیب بالاترین اولویت را برای نوسازی ناوگان هوایی ایران دارند بااین حال، محدودیت هایی نظیر عدم آشنایی برخی خبرگان با روش AHP، کمبود زمان برای جمع آوری اطلاعات کافی و لزوم بررسی شرایط تحریمی بر نتایج پژوهش تاثیرگذار بوده اند و این امر نشان می دهد که تصمیم گیری در چنین پروژه های راهبردی نیازمند زمان کافی، آموزش تخصصی و درنظرگرفتن متغیرهای محیطی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدخانی، فاطمه و رحیمی نژاد گلنکشی، مسعود،1404،انتخاب بهترین هواپیما برای نوسازی ناوگان هوایی جمهوری اسلامی ایران،چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل12 آذر 1404 · مشهد