چکیده مقاله
مقدمه: امروزه اهمال کاری یک پدیده شایع در میان دانش آموزان است اهمال کاری به معنی به تعویق انداختن، تاخیر داشتن، از حرکت ایستادن و موکول کردن انجام تکلیف به آینده به جای زمان حال است از عوامل شناختی که با اهمال کاری تحصیلی رابطه دارد انگیزش تحصیلی و عادات مطالعه است هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه انگیزش تحصیلی و عادت های مطالعه با اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان سمنان بود مواد و روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود جامعه آماری پژوهش مورد نظر شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان سمنان بود تعداد ۳۵۱ نفر دانش آموز از ۵ مدرسه ۳ مدرسه دخترانه و ۲ مدرسه پسرانه به صورت تصادفی انتخاب شدند جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های اهمال کاری تحصیلی سولومون و راث بلوم ۱۹۸۹ ، انگیزش تحصیلی هارتر ۱۹۸۱ و عادت مطالعه پالسان و شارما ۱۹۸۹ استفاده شد یافته ها: تحلیل داده ها با روش همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان انجام شد که نشان داد بین انگیزش تحصیلی و عادت مطالعه با اهمال کاری تحصیلی رابطه منفی و معنادار وجود دارد بر اساس نتایج رگرسیون، انگیزش تحصیلی و عادت مطالعه به طور معناداری پیش بین اهمال کاری تحصیلی بودند نتیجه: با توجه به نتایج پژوهش می توان استنباط کرد که مداخلات آموزشی و روان شناختی که بر افزایش انگیزه و آموزش عادت های مطالعه تمرکز دارند می توانند نقش چشمگیری در کاهش اهمال کاری دانش آموزان داشته باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
گرجی، منا و گردویی، رضوانه،1404،بررسی رابطه بین انگیزش تحصیلی و عادت مطالعه با اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان سمنان،هفدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزش�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزشی7 آذر 1404