چکیده مقاله
دوره نوجوانی دوره ای است که هویت هر فرد شکل واقعی خود را پیدا می کند؛ این امر سبب بروز مشکلات و ناملایمات روانی از جمله سطوح پایین سازگاری اجتماعی می گردد در این راستا پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه خودشیفتگی با سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر بیرجند انجام شد روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر بیرجند در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۳ تشکیل داد ۹۵۰ نفر حجم نمونه پژوهش با استفاده از جدول مورگان و کرجسی ۲۷۴ نفر و نمونه مورد نظر نیز با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعیین شد ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل ۱۹۶۱ و پرسشنامه خودشیفتگی آمز ۲۰۰۶ بود در جهت آزمون فرضیات داده ها با استفاده از تحلیل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت ضمنا تمام مراحل توصیف و ترکیب و آزمون فرضیات با استفاده از بسته نرم افزاری SPSS ۲۲ انجام شد یافته ها نشان داد که بین خودشیفتگی با سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر بیرجند رابطه معناداری وجود دارد؛ اگر خودشیفتگی به اندازه یک واحد افزایش یابد این تغییر به اندازه ۱۴ درصد نمرات سازگاری اجتماعی را کاهش می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کریمی، عادله،1404،بررسی رابطه خودشیفتگی با سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر بیرجند،هفدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزش�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزشی7 آذر 1404