چکیده مقاله
این پژوهش با هدف نقش میانجی عدم تحمل بلاتکلیفی در رابطه طرحواره های ناسازگار فرزند پروری و اضطراب اجتماعی دانشجویان انجام شد روش پژوهش توصیفی همبستگی از نوع مدلیابی بود جامعه آماری پژوهش حاضر متشکل از تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ بود ۴۸۷۸ تعداد ۳۷۳ دانشجو به شیوه در دسترس انتخاب و به مقیاس کوتاه اضطراب اجتماعی سیلی وایت و همکاران ۲۰۰۹ ، مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی کارلتون و همکاران ۲۰۰۷ و طرحواره های ناسازگار فرزند پروری لوییس و همکاران ۲۰۱۸ به صورت الکترونیکی پاسخ دادند دادهها با ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شد نتایج نشان داد که روابط بین طرحواره های ناسازگار فرزند پروری مادر و پدر با هر دو متغیر اضطراب اجتماعی و عدم تحمل بلاتکلیفی معنادار است ۰/۰۱>p عدم تحمل بلاتکلیفی نیز در رابطه طرحوارههای ناسازگار فرزند پروری پدر و اضطراب اجتماعی نقش میانجی داشت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کبرزاده، مهدی و تقوی خیابانی، جعفر،1404،نقش میانجی عدم تحمل بلاتکلیفی در رابطه طرحوارهای ناسازگار فرزند پروری و اضطراب اجتماعی دانشجویان،شانزدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزش�
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزشی31 تیر 1404