اثربخشی درمان فراشناختی بر خودتمایزیافتگی و اعتماد به نفس افراد مبتلا به اختلال شخصیت وابسته

چکیده مقاله

پژوهش حاضر به منظوربررسی اثربخشی درمان فراشناختی بر خودتمایزیافتگی و اعتماد به نفس افراد مبتلا به اختلال شخصیت وابسته انجام شد روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل و با گمارش تصادفی بود حجم نمونه شامل ۲۰ نفر از زنان ۱۹ تا ۴۰ ساله مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی منطقه ۲ شهر تهران بودند و به روش نمونه گیری در دسترس و تصادفی در دو گروه ۱۰ نفر آزمایش و ۱۰ نفر کنترل مورد بررسی قرار گرفتند گروه آزمایش در ۱۰ جلسه درمان فراشناختی ولز ۲۰۰۰ شرکت کردند پرسشنامه تمایز یافتگی خود اسکورون و فریدلندر ۱۹۹۸ ، پرسشنامه اعتماد به نفس آیزنک ۱۹۷۶ ، پرسشنامه بالینی چندمحوری میلون ۱۹۹۴ برای جمع آوری دادهها استفاده شد برای تحلیل نتایج از آمار توصیفی و سپس تحلیل کواریانس چند متغیره MANCOVA استفاده شد نتایج نشان داد درمان فراشناختی موجب افزایش تمایزیافتگی خود گروه آزمایش شد p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

خدیجه زفتی

کارشناس ارشد، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، البرز، ایران

اسماعیل عسگری

استادیار، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، البرز، ایران

جاوید پیمانی

استادیار، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، البرز، ایران

�فتی، خدیجه و عسگری، اسماعیل و پیمانی، جاوید،1403،اثربخشی درمان فراشناختی بر خودتمایزیافتگی و اعتماد به نفس افراد مبتلا به اختلال شخصیت وابسته،چهارمین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری12 اردیبهشت 1403 · تهران