چکیده مقاله
پرخاشگری فعل و انفعالی است که گاهی فرد جهت اینکه خود را تخلیه کند به سرکوبی امیال و اطرافیانخود می پردازد که اگر این حس کنترل نشود ممکن است که عواقب شخصی را در پیش بگیرد و این می تواند مخرب باشد مخصوصا که در دوران جوانی و کودکی باید مراقب بود تا روحیه ستیزه جویی در فرد به عنوان مخرب ظاهر نشود چرا که ممکن است عواقب خطرناکی داشته باشد پرخاشگری عبارت است ازصدمه زدن به خود یا دیگری و در لغت به معنای ستیزه و تندی کردن آمده است معادل انگلیسی آنAggression است اما در اصطلاح یک واکنش عمومی و پدیده نابهنجار اجتماعی است که به قصد آزارکسی یا آسیب رساندن به چیزی ابراز می شود و در کل یک رفتار آسیب زا در صورتی پرخاشگری محسوبمی شود که از روی قصد و عمد به منظور صدمه زدن به دیگری انجام پذیرد پرخاشگری در دانش آموزانابتدایی پدیده شایعی است که به صورتهای مختلف جسمی ، عاطفی و تنش قابل توجه در آنها دیده می شود اگرچه این مسئله بخشی طبیعی در روند رشد آنان است ، اما در موارد شدیدتر می تواند منجر به افت تحصیلی گردد پژوهش حاضر به روش توصیفی تحلیلی بر آن است تا به بررسی رابطه پرخاشگری و –پیشرفت تحصیلی در بین دانش آموزان مقطع ابتدایی بپردازد شعاری نژاد، ۱۳۹۱
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نورمحمدی، مهسا و نجفی کلشانی، محنا و جاهدی، رباب،1403،بررسی تاثیر پرخاشگری دانش آموزان مقطع ابتدایی بر پیشرفت تحصیلی آنها،چهارمین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری12 اردیبهشت 1403 · تهران