چکیده مقاله
اختلال کم توجهی/بیش فعالی یکی از شایع ترین اختلالات عصب روان شناختی دوران کودکی است که با نقص در تنظیم توجه و مهار تکانه ها شناخته می شود در سال های اخیر، نوروفیدبک به عنوان یک مداخله غیرتهاجمی با هدف آموزش خودتنظیمی امواج مغزی برای بهبود عملکردهای شناختی در این گروه سنی مورد توجه قرار گرفته است هدف از این مقاله مروری، تحلیل جامع یافته های پژوهشی بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ درباره اثربخشی نوروفیدبک بر مولفه های توجه و تکانشگری در کودکان مبتلا به ADHD است بدین منظور، با جست وجوی نظام مند در پایگاه های PubMed، Scopus و Web of Science و با رعایت معیارهای ورود و خروج مشخص، ۱۲ مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی RCT یا شبه تجربی معتبر انتخاب و تحلیل شدند نتایج نشان دادند که پروتکل های نوروفیدبک، به ویژه پروتکل θ/β و SCP، به طور متوسط موجب بهبود شاخص های توجه مانند دقت پاسخ، کاهش خطاهای حذف و زمان واکنش در آزمون های رایانه ای CPT، Go/No Go شده اند همچنین، در برخی مطالعات، کاهش معناداری در رفتارهای تکانشی و افزایش بازداری پاسخ مشاهده شد مقایسه با درمان های دارویی و شناختی رفتاری نشان داد که گرچه نوروفیدبک گاه اثربخشی پایین تری از دارودرمانی دارد، اما در برخی حوزه ها مانند پایداری اثر و پذیرش کودک، مزیت نسبی دارد با این حال، تنوع در پروتکل ها، تعداد جلسات و ابزارهای سنجش، تحلیل دقیق اندازه اثر را با چالش مواجه کرده است در مجموع، این مقاله مروری نشان می دهد که نوروفیدبک می تواند به عنوان مداخله ای مکمل برای بهبود توجه و کنترل تکانشگری در ADHD در نظر گرفته شود، به ویژه اگر با طراحی پژوهش های دقیق تر، گروه های کنترل فعال و استانداردسازی بیشتر همراه گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�قائی، میلاد و ذوالقدری، زهره و مروجی، مهتاب،1404،بررسی اثر نوروفیدبک بر بهبود توجه و تکانشگری در کودکان مبتلا به ADHD: مرور انتقادی مطالعات کارآزمایی بالینی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵،هشتمین کنفرانس بین المللی و یازدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی و یازدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری31 تیر 1404 · تهران