بررسی میزان نمک در انواع نان مصرفی شهرستان تویسرکان در سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲

چکیده مقاله

اهداف : دسترسی جهانی به غذای ایمن یک نیاز کلیدی است که در دستور کار اهداف توسعه پایدار قرار دارد با این حالتخمین زده می شود که سالانه ۶۰۰ میلیون نفر به دلیل خوردن غذاهای ناایمن بیمار می شوند و ۴۲۰ هزار نفر از آنها می میرند یکی از موادغذایی پرمصرف در کشور ایران نان است که نان کامل پروتئین مورد نیاز بدن ، و یتامین های گروه B و املاحمعدنی آهن ، منیزیم و سلنیوم را تامین میکند همچنین نان کامل از اضافه وزن و چاقی ، دیابت ، چربی خون بالا ، فشار خونبالا ، بیماریهای قلبی و عروقی ، سرطان کولون ، همورئید و پیشگیری مینماید تحقیق حاضر با هدف تعیین میزان نمک نانهایسنتی شهرستان تویسرکان انجام گرفت روش پژوهش :این تحقیق یک مطالعه توصیفی ، تحلیلی و کاربردی بوده که بصورتتطبیقی و مقطعی در سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ در شهرستان تویسرکان انجام شد روش نمونه گیری سرشماری بوده و در طول سالبصورت تصادفی ساده می باشد به طریقی که هر نانوایی حداقل در سال یکبار باید مورد بررسی و آزمایش قرار گیرد جهت جمع آوریاطلاعات از نتایج آزمایشات بر اساس روش مور مطابق استاندارد ملی استفاده شده است جهت تحلیل داده ها از آمار توصیفی واستنباطی و جداول و نمودار استفاده گردیده است یافته ها ونتایج: با توجه به جدول بیشترین میزان نمک در سالهای مورد بررسیمربوط به سال ۱۴۰۲ و در فصل های مختلف مربوط به تابستان ۱۴۰۲ بوده وبیشترین میزان نمک مربوط به تافتون و لواش وکمترین آن سنگک می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فرزانه شرعیاتی

بهداشت محیط مرکز بهداشت شهرستان تویسرکان ، علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ابن سینا، همدان ، ایران

لیلا نجفی

استادیار گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، واحد سمنان،دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران

پریوش نور علیئی

مسئول واحد تغذیه و رژیم درمانی مرکز بهداشت شهرستان تویسرکان ، علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ابن سینا ،همدان ، ایران

احمد قلخان باز

مسئول سلامت محیط وکار مرکز بهداشت شهرستان تویسرکان، علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ابن سینا ، همدان ،ایران

�رعیاتی، فرزانه و نجفی، لیلا و نور علیئی، پریوش و قلخان باز، احمد،1402،بررسی میزان نمک در انواع نان مصرفی شهرستان تویسرکان در سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲،شانزدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت27 بهمن 1402