چکیده مقاله
موضوع احیای شرکت های در حال تصفیه و آثار حقوقی ناشی از ابطال تصمیم انحلال، یکی از چالش برانگیزترین مباحث در تلاقی حقوق مدنی و حقوق تجارت است بر اساس نظریات مشورتی قوه قضاییه، احیای ارادی شرکت توسط مجمع عمومی فوق العاده امکان پذیر نیست، زیرا با انحلال، شخصیت حقوقی شرکت صرفا برای امور تصفیه باقی می ماند؛ لذا احیا تنها از طریق مرجع قضایی و با ابطال تصمیم انحلال به دلیل نقض تشریفات قانونی یا اساسنامه محقق می شود مساله بنیادین، سرنوشت معاملاتی است که مدیران تصفیه در بازه زمانی میان «انحلال» تا «صدور حکم بطلان انحلال» با اشخاص ثالث منعقد کرده اند در حالی که رویکرد سنتی حقوق مدنی بر پایه «بطلان قهقرایی»، این معاملات را باطل می انگارد، حقوق تجارت با تکیه بر «نظریه ظاهر» و «حمایت از اشخاص ثالث با حسن نیت»، رویکردی متفاوت برگزیده است مطابق ماده ۲۷۰ لایحه اصلاحی قانون تجارت، بطلان تصمیمات ارکان شرکت در برابر اشخاص ثالث قابل استناد نیست از آنجا که ثالث بر اساس ظاهر آگهی شده و سمت رسمی مدیر تصفیه وارد معامله شده است، حکم ابطال انحلال نمی تواند مخل حقوق مکتسبه و قراردادهای نافذ او باشد در نهایت، این پژوهش مستنتج می کند که احیای شرکت توسط دادگاه، هرچند شرکت را به وضعیت فعال بازمی گرداند، اما نسبت به معاملات دوره تصفیه فاقد اثر قهقرایی بوده و برتری «امنیت و سرعت در تجارت» بر «قواعد صلب بطلان»، تضمین کننده حقوق بستانکاران و اشخاص ثالث است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سرو دشتستان، محدثه،1405،بررسی تطبیقی حدود اختیارات مجمع عمومی و دادگاه در احیای شرکت در حال تصفیه و آثار حقوقی احیای شرکت در حال تصفیه بر حقوق اشخاص ثالث و بستانکاران در حقوق ایران و انگلستان،شانزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی31 تیر 1405 · تهران