حکمرانی هوشمند فضایی: نقش هوش مصنوعی در آمایش سرزمین جهت ارتقای امنیت پایدار و تاب آوری ملی در جمهوری اسلامی ایران

چکیده مقاله

مقدمه:گسترش هوش مصنوعی، سامانه های اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دور، شیوه های سنتی حکمرانی و آمایش سرزمین را با مشکل جدی روبه رو کرده است در این شرایط، آمایش سرزمین نیازمند رویکردی هوشمند و آینده نگر است مقاله حاضر به بررسی نقش هوش مصنوعی در حکمرانی هوشمند فضایی و اثر آن بر ارتقای امنیت پایدار و تاب آوری ملی جمهوری اسلامی ایران می پردازد روش:این پژوهش از نظر هدف، بنیادی نظری و از نظر رویکرد، کیفی است داده ها با روش اسنادی و کتابخانه ای از منابع علمی، گزارش های تخصصی و اسناد سیاستی گردآوری شده و با روش توصیفی تحلیلی و رویکرد مفهومی تفسیری تحلیل شده اند یافته ها:یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی می تواند آمایش سرزمین را از فرایندی سنتی و واکنشی به نظامی پویا، داده محور تبدیل کرده است این فناوری با تحلیل کلان داده های مکانی، پردازش تصاویر ماهواره ای، پایش تغییرات سرزمینی، پیش بینی مخاطرات، مکان یابی بهینه زیرساخت ها و شناسایی نابرابری های فضایی، تصمیم گیری فضایی، عدالت سرزمینی را تقویت می کند نتیجه گیری:بهره گیری از هوش مصنوعی در چارچوب حکمرانی هوشمند فضایی می تواند به بهبود آمایش سرزمین، کاهش آسیب پذیری های فضایی، ارتقای امنیت پایدار و تقویت تاب آوری ملی در جمهوری اسلامی ایران کمک کند تحقق این هدف نیازمند یکپارچه سازی داده های مکانی، توسعه زیرساخت های فناورانه نظام تصمیم گیری کشور می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

میلاد امیری

دانشجوی جغرافیای سیاسی، دانشکده علوم جغرافیایی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

افشین متقی

استاد، گروه آموزشی جغرافیای سیاسی، دانشکده علوم جغرافیایی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

�میری، میلاد و متقی، افشین،1405،حکمرانی هوشمند فضایی: نقش هوش مصنوعی در آمایش سرزمین جهت ارتقای امنیت پایدار و تاب آوری ملی در جمهوری اسلامی ایران،شانزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات شانزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی31 تیر 1405 · تهران